شعرای بزرگ ژاپن
ترجمه و تألیف: ناهوکو تاواراتانی
نشر توس: ۱۳۷۷
شعر ژاپنی در این عصر با دو گونه شعری هایکو (Haiku) و تانکا(Tanka)در جهان شناخته شد.
هایکو و تانکا دو صورت شعری فوقالعاده مختصر، اشارهای و موجزند.این شعرها توضیح نمیدهند بلکه نشان میدهند و بیشتر تصویر کارمایه آن است تا مفهوم.این صورتهای شعری سرچشمه و ریشه مکتبی شدند که به«اصالت تصویر»معروف است.
خانم ناهوکو تاواراتانی از سال ۱۳۶۴ مقیم ایران گردیده و به عنوان استاد زبان و ادبیات ژاپن مشغول به تدریس شد و کتاب مورد بحث، اولین تألیف و ترجمه ایشان است که در آن کوشیده، بخش دیگری از شعر ژاپن را به ما بشناساند کتاب شامل دو بخش مقدماتی و بخش معرفی شاعران و شعرها و دوپی افزود و یک پیوست است.
در بخش آغازین خانم«تاواراتانی» گونههایی از شعر ژاپنی را معرفی میکند اما این اطلاعات مختصر و نارساست.
مولف-مترجم ر این کتاب، شعر ژاپن را به دو دوره قبل از مه ای جی و دوره مه ای جی تقسیم میکند که در حقیقت دو دوره شعر سنتی و شعر جدید را دربر میگیرد.و آنچه در بخش اصلی کتاب میآید، شعر شاعران دوره جدید است.در این بخش به زندگی و شعر یازده شاعر میپردازد.
روش نویسنده کتاب، همان روش تذکرهنویسان قدیم ماست:ابتدا خلاصهای از زندگی، آثار و چند شعر و سرانجام توضیح و تشریح شعرها(و نه نقد آنها).شعرها با متن ژاپنی و آوانگاری و ترجمه فارسی آمده است.اما ترجمه شعرها چندان به دل نمینشیند که شاید یکی از دلایلش، عدم احاطه مترجم بر ظرفیتها ظرافتهای شعر فارسی باشد.
بخش پی افزود شامل شرح اصطلاحات و توضیحاتی در مورد برخی وقایع و شخصتهایی است که در متن آمده.
در پیوست کتاب چند شعر از شاعران ژاپن آمده که برای فاجعه بمباران اتمی هیروشیما و ناکازاکی سرودهاند.و همچنین اشارهای است به فعالیت زنان شاعر در عرصه شعر امروز ژاپن.کتاب از نثری به نسبت روان برخوردار است برای آشنایی بیشتر بخش آغازین پیوست کتاب را مرور میکنیم.
«شعرای ژاپنی به طور منتی در زمینه عشق و عاشقی و عرفان شعر میسرودند به بطور کلی شعر سرایی ژاپن از سیاست و مسائل اجتماعی به دور بوده است مضامینی چون مشکلات زندگی، احساسات انسان دوستی، میهن پرستی، جنگ و صلح و غیره موضوعاتی هستند که بعد از دوره مه ای جی)Meiji(به عرصه شعر سرایی راه یافتند».(ص ۱۰۰)
