در روز سهشنبه، هفدهم ژانویه سال ۱۹۹۵، ساعت پنج و چهل و شش دقیقه صبح به وقت محلی، زمینلرزه شدیدی منطقه هانشین و جزیره آواجی ژاپن را لرزاند. قدرت این زلزه ۷٫۲ برآورد شده است و مرکز آن شمال جزیره آواجی بود. ۶۴۳۴ تن جان خود را در اثر آن از دست دادند که ۴۶۰۰ تن از آنها ساکنان شهر کوبه بودند. کوبه بزرگترین منطقه مسکونی در نزدیکی کانون زلزله بود از همین روی این حادثه در جهان با نام “زلزله کوبه” مشهور شده است.
این زلزه رتبه دومین زلزله مرگ بار ژاپن در قرن بیستم میلادی را نصیب خود کرد . در بزرگترین زلزله در سال ۱۹۲۳ در توکیو ۱۴۰ هزار نفر جان خود را از دست دادند.
این بنای یادبود به همت بازماندگان زلزله کوبه، در پارک هیگاشی یوانچی در نزدیکی مرکز شهر کوبه ساخته شده است. در بیرون بنا، محفظهای شیشهای قرار دارد که شعلهای در آن همشیه روشن است. این شعله “نور امید” نام دارد و یادآور همدلیها و مهربانیهای بعد از زلزله و پیوند دهنده بازماندگان آن بلای طبیعی است.
بخش اصلی بنا در زیر زمین ساخته شده است و شامل سالنی مدور است که دور تا دور آن نامهای تمامی قربانیان زمینلرزه به ترتیب حروف الفبا نوشته شده است.
در میان نام قربانیان اسامی ساکنان خارجی از چین، کره، اروپا و سایر نقاط دنیا نیز به چشم میخورد
عکسها و شرح: سید آیت حسینی
