تِی‌جو ناکامورا
ترجمه : سید آیت حسینی

تِی‌جو ناکامورا
ترجمه : سید آیت حسینی

تِی‌جو ناکامورا
ترجمه : سید آیت حسینی

 چکیده:

محور اصلی این پایان نامه، بررسی نحوه فراگیری افعال سببی در کودکان فارسی زبان بین سنین یک تا هفت سال می‌باشد.

 نویسنده با استفاده از دو نوع داده که به ترتیب عبارتند از نتایج حاصله از آزمایش انجام گرفته  بر روی ٩٨  کودک بین سنین دو سال و١۲ روز تا شش سال و ١١ ماه ( در مجموع ۴۱ پسر بچه و ۵۷ دختر بچه) و همچنین با استفاده از داده‌های طولانی مدت چایلدز[۲] (در مجموع پنج کودک فارسی زبان بین سنین یک سال و ۱۱ماه تا چهار سال و هفت ماه)، نحوه فراگیری افعال سببی در کودکان فارسی زبان را بررسی نموده است.

یافته ها: چون در زبان بزرگسالان نیز نوع فعل سببی کمکی (نظیر: تمیز کردن، باز کردن، هل دادن، نشان دادن و …) بیشتر از سایر گروهای افعال سببی مکالمه‌ای (افعال سببی ساخت‌واژی و افعال سببی واژگانی) تولید می‌شوند، این گروه از افعال، بسیار زودتر از ۲ گروه دیگر در گفتار کودکان پدیدار شده (از ۱ سال و ۱۱ماهگی) و همچنین خطاهای مربوط به این گروه از افعال، نیز بسیار زودتر از دو گروه دیگر در زبان کودکان از بین می‌روند.

 همچنین در این پایان نامه، نشان داده شده است که اولین صورت بیان افعال سببی در کودکان فارسی زبان عبارت است از ترکیب یک اشاره تصویری[۳] (حرکات دست و صورت) بعلاوه عبارت “اینجوری کردن” و یا نام‌آوای ابداعی بعلاوه فعل “کردن”. این استراتژی تنها در کودکان رده سنی ۲ سال دیده شده و زمانی که کودکان افعال سببی را هرچند به تعداد کم فرامی‌گیرند، دیگر از این استراتژی کمک نگرفته و به جای آن فعل مناسب با موقعیت و یا فعلی که مناسب با موقعیت نمی‌باشد را بیان می‌کنند.

 کودکان فارسی زبان در آغاز فراگیری زبان، بجای افعال سببی به میزان بیشتری از اشاره تصویری (حرکات دست و صورت) بعلاوه عبارت “اینجوری کردن” نسبت به کودکان ژاپنی زبان استفاده می‌کنند. در واقع چون زبان ژاپنی سرشار از نام‌آواهای  تقلیدی برای افعال می‌باشد، کودکان ژاپنی زبان احتیاج زیادی به استفاده از اشاره‌های بدنی ندارند و هنگامی که هنوز فعل را نمی‌دانند و یا بر اثر فشار ناشی از محیط در زمان مکالمه نمی‌توانند به فعل مناسب دسترسی داشته باشند، از نام‌آوای حرکتی بعلاوه یک فعل کمکی‌ که معادل فارسی آن “کردن” می باشد استفاده می‌کنند.

 کلید واژه ها: افعال سببی، نظریه کاربرد-بنیاد[۴]، ویژگی دی تی پی، فعل لازم، فعل متعدی، نام آواها

 برای دانلود متن کامل این پایان‌نامه به زبان ژاپنی (با حجم  ۹,۵۷۵ کیلوبایت ) اینجا را کلیک کنید!

پیش بینی شده است که جمعیت کنونی که ۱۲۷٫۷ میلیون است در سال ۲۰۶۰ به ۸۶٫۷ میلیون کاهش یابد. این جمعیت در سال ۲۱۱۰ به ۴۲٫۹ میلیون نفر کاهش می یابد.

شفاف به نقل از فرانس پرس نوشت: در این گزارش که توسط وزارت بهداشت و رفاه ژاپن منتشر شده ، آمده است: اگر وضعیت کنونی تغییر نیابد، امارهای اعلام شده به حقیقت می پیوندد.

پیش بینی شده است که تعداد تولد نوزاد در هر خانواده در سال ۲۰۶۰ به ۱٫۳۵ برسد. این نرخ و امار در سال ۲۰۱۰ به ۱٫۳۹ رسیده است.

زلزله و سونامی در شمال شرقی ژاپن، باعث مفقود شدن و کشته شدن ۱۹ هزار نفر شده است و به امید به زندگی ضربه زده است،  اما امارها نشان می دهد که امید به زندگی در بین ژاپنی ها همچنان روندی صعودی خود را طی خواهد کرد.

بر اساس این گزارش، امید به زندگی در بین مردان ژاپنی از ۸۶٫۳۹ سال در سال ۲۰۱۰ به ۹۰٫۹۳ سال در سال ۲۰۶۰ افزایش می باید و برای زنان از ۷۹٫۶۴ سال  به ۸۴٫۱۹ سال افزایش می یابد.

هم اکنون، جمعیت ژاپن در حال کاهش است . دلیل این امر این است که جوانان ژاپن از تشکیل خانواده دوری می کنند و آن را باری سنگین بر روی شغل و زندگی خود می دانند.

همچنین اقتصاد راکد این کشور باعث دلسرد شدن جوانان از بچه دار شدن شده است.

وزارت اقتصاد، بازرگانی و صنعت ژاپن اعلام کرد مجموع فروش نفت در این کشور در ماه دسامبر سال گذشته، ۲٫۷ درصد نسبت به دسامبر ۲۰۱۰ افزایش یافته است.

از ماه فوریه سال گذشته میلادی تا کنون، این نخستین بار است که فروش نفت در ژاپن افزایش می یابد و مهمترین دلیل آن، سردتر شدن هوا در ماه های اخیر است.

به گزارش خبرگزاری رویترز از توکیو، در ماه دسامبر ۲۰۱۱ مجموع فروش فرآورده های نفتی در ژاپن به ۱۹ میلیون و ۵۹۰ کیلولیتر، معادل ۳ میلیون و ۹۸۰ هزار در روز رسید.

با این همه، رکود اقتصادی ناشی از زلزله و سونامی سال گذشته ژاپن و افزایش بهره وری مصرف سوخت در این کشور نشان می دهد رشد مصرف ماه دسامبر ۲۰۱۱، پدیده ای کوتاه مدت است.

مصرف بنزین ژاپن در دوره یاد شده، ۱٫۴ درصد و مصرف نفت سفید ۶٫۳ درصد افزایش داشت.

مجموع فروش فرآورده های نفتی ژاپن در سال ۲۰۱۱ میلادی، ۲٫۴ درصد نسبت به سال ۲۰۱۰ کاهش داشت و به بیش از ۱۹۲ میلیون کیلولیتر، معادل ۳ میلیون و ۳۲۰ هزار بشکه در روز رسید.

ژاپن پس از آمریکا و چین، سومین وارد کننده بزرگ نفت خام در جهان محسوب می شود.
// شانا

همزمان با آغاز بکار هفته فرهنگی ژاپن در خانه هنرمندان ایران، رادیو گفتگو در مصاحبه با سیدعباس عراقچی (سفیر اسبق ایران در ژاپن و معاون آسیا و اقیانوسیه وزارت امور خارجه) این خبر را بررسی کرد.

وی در خصوص مهمترین اشتراکات میان ایران و ژاپن گفت: «دو کشور ایران و ژاپن اگر چه در دو سوی قاره پهناور آسیا قرار گرفته اند، اشتراکات فرهنگی بسیاری دارند که به بیش از ۱۵۰۰ سال قبل و ارتباط مردم این دو کشور از طریق جاده ابریشم برمی گردد.»
عراقچی با بیان اینکه فرهنگ و تمدن ایرانی از طریق جاده ابریشم به شرق آسیا رواج یافته، افزود: «فرهنگ شرق آسیا نیز از طریق همین مسیر کمابیش به ایران منتقل شده است که با مراجعه به موزه های متعدد ژاپن، آثار بسیار زیادی از شاهکارهای هنری و فرهنگی ایران دیده می شود و همینطور نفوذ فرهنگ ایرانی در درون مایه فرهنگ ژاپنی قابل رویت است.»

وی مهمترین اشتراک فرهنگی میان ایران و ژاپن را عنصر معنویت خواند و تصریح کرد: «هنر خطاطی، نقاشی، موسیقی، هنرهای رزمی و… نماینگر اشتراکات معنوی دو کشور است که وجود یک معنا و فلسفه را در پس این دو فرهنگ نمایان می سازد.»

عراقچی بیشترین تبادلات اقتصادی ایران و ژاپن را مبتنی بر حوزه فرهنگی و هنری دانست و افزود: «این ارتباط دو سویه در قالب حوزه های فیلم و سینما وجود داشته و دارد و در هفته فرهنگی ژاپن نیز آثار بسیار زیادی در حوزه فرهنگ این کشور در دسترس می باشد.»

وی ادامه داد: «دو کشور در بعد اقتصادی همواره دارای رابطه ای رو به توسعه و پیشرفت بوده اند؛ همانگونه که ایران یکی از صادر کننده های اصلی نفت به کشور ژاپن است و این سیر از حدود ۵۰ سال گذشته جریان داشته؛ در حال حاضر نیز قریب ۱۰درصد از نفت ژاپن توسط ایران تامین می شود.»

عراقچی میزان واردات ایران از ژاپن را رقمی عمده توصیف کرد و گفت: «همکاری در برخی حوزه های سرمایه گذاری، تامین منابع مالی و پروژه های بزرگ پیش از این وجود داشته و اخیرا بدلیل فشار تحریم های امریکا، اختلالاتی در حوزه پروژه های بزرگ بوجود آمده اما فروش نفت ایران به ژاپن همچنان ادامه دارد.»

وی همچنین در خصوص صادرات کالاهای غیر نفتی ایران به ژاپن اقلامی چون فرش، انار، زعفران و… را برشمرد و خاطر نشان ساخت: «صنایع ما در سال های گذشته از تکنولوژی بالای ژاپنی بی بهره نبوده است و در صنایع خودرو، فولاد، الکترونیک ارتباطات خوبی وجود داشته ایم؛ البته این رابطه طی چند سال اخیر بدلیل فضای سیاسی موجود، همچون گذشته نیست.»

به عنوان مثال چند روز پیش روزنامه “سان که” ژاپن از موضع نرم دولت ژاپن در قبال تحریم هاى خرید نفت ایران انتقاد کرده بود و توصیه کرده بود ژاپن در این زمینه روابط خود را با آمریکا همسان کند.
یا در بحث اخبار رادیوى ملى ژاپن “ان اچ که”، نظر دو شنونده پخش شد که یکى خواستار قطع خرید نفت از ایران و دیگرى خواستار تدابیر به موقع دولت براى جلوگیرى از ضربه خوردن اقتصاد ژاپن در صورت اعمال تحریم خرید نفت بودند.
در صحبت هایى که با آشنایان و دوستان ژاپنى مى کنم نگرانى شان را درباره برخورد نظامى بین ایران و غرب ابراز مى کنند. یکى از این آشنایان خوش باور پیشنهاد مى دهد ژاپن بودایى میانجى بین ایران اسلامى و آمریکاى مسیحى شود و مساله حل و فصل شود.
یکى از دوستان دانشگاهم که بسیار مشتاق تاریخ باستان ایران است و آرزویش سفر به ایران و دیدن تخت جمشید مى گوید “نباید جنگ شود. حیف است بناهاى تاریخى آسیب ببینند. نکند جنگ دربگیرد و من نتوانم به ایران بروم.”
مسائل و کشمکش هاى سیاسى ایران با غرب تصویر ایرانى هاى ساکن در خارج را نیز تحت تاثیر قرار داده است. بیشتر ژاپنى ها دوست دارند با کسى که کشورش در معرض تهدید جنگ قرار گرفته ابراز همدردى کنند. در عین حال انتظار پاسخ ما به سوالاتى را دارند که برایشان پیش آمده. فعلا بحث از جنگ و تحریم است و بستن تنگه هرمز. در تهران هفته فرهنگى ژاپن شروع شده است. این جا در ژاپن مجال بحث فرهنگ  ایران تنگ است. سنگینى این فضا که تصویر ما را کدر مى کند هزینه هاى جانبى هستند که ما در این کشمکش متحمل مى شویم.