مرکز مجازی مطالعات ژاپن

اتسوهو مونوگاتاری، داستان مرد یاماتویی در سرزمین پارس

behnam — Sun, 18 Jul 2010 05:03:58 +0000

بهنام جاهدزاده:
اتسوهو مونوگاتاری قدیمی ترین داستان بلند ژاپنی شامل بیست جلد داستان آمیخته به افسانه است که گمان می رود در سال ۹۷۰ میلادی نگاشته شده باشد. مضمون این داستان شرح زندگانی خاندان های مهم آن دوره، چگونگی عشق ورزی و دلبستگی آنان، تشکیل زندگی و بزرگ کردن فرزند و آموختن و نواختن موسیقی مخصوصا ساز کوتو است.
کوتو، هفت تار دارد و یکی از سازهای سنتی ژاپن شناخته می شود و باور عمومی بر این است که از چین به ژاپن راه یافته است. این ساز در دوره هیان (۱۱۹۲- ۷۹۴) اجر و قربت بیشتری داشته است.
نکنه جالب توجه در آغاز داستان ارتباط آن با سرزمین هاشی (پارس) است. داستان حول محور ساز کوتو می چرخد و اهمیت کوتو آن قدر است که از دوران کودکی به فرزندان آموحته می شود. همچنین این نکته که اگرچه این داستان آمیخته به افسانه و اتفاقات غیر طبیعی است، ذکر این نکته که چوب سرزمین هاشی برای ساختن کوتو مناسب بوده و سازهایی که با آن ساخته شده اند دارای انرژی ماورایی بوده اند می تواند به این حقیقت پنهان اشاره داشته باشد که خواستگاه ساز کوتو همان سرزمین هاشی (پارس) است که بعد از سیر جاده ابریشم به سرزمین ژاپن راه یافته است. این نکته می تواند مورد کنکاش بیشتر واقع شود و واقعیت های جدیدی درباره نقش و خواستگاه موسیقی در سرزمین ایران و تأثیرات جهانی و تاریخی آن را عیان سازد.

خلاصه داستان:
قهرمان داستان جوانی به نام توشی کاکه، که دارای فضل و عقل و درایت بوده است از طرف حاکم یاماتو (نام باستانی سرزمین ژاپن) برای آموختن علم و فنون جدید همراه با ملازمان و همراهان با سه کشتی به سرزمین چین اعزام می شود. در راه چین دریا طوفانی می شود و از سه کشتی، دو کشتی غرق می شوند و تنها یک کشتی که توشی کاکه سوار آن بوده سالم می ماند و توشی کاکه جان سالم به ساحل می رسد. اما ساحلی که توشی کاکه به آن می رسد و از آب گرفته می شود ساحل چین نه بلکه ساحل کشور هاشی است. ۱
بعد از رسیدن به ساحل معجزات خاصی رخ می دهد و اسب سفیدی توشی کاکه را سوار کرده به داخل جنگل درختان زیتون تلخ می برد.
در داخل جنگل به سه مرد برمی خورد که پوست پلنگ زیرشان انداخته اند مشغول نواختن کوتو هستند. سه مرد از توشی کاکه می پرسند که از کجا آمده است. توشی کاکه می گوید از سرزمین سلطنتی ژآپن آمده و سرگذشت خود را برای سه مرد بازگو می کند. سه مرد با اظهار همدردی با توشی کاکه می گویند که یک مأمنی در اختیار وی می گذارند و به علاوه یک پوست پلنگی به عنوان زیرانداز به وی می دهند.
توشی کاکه در مدتی که با سه مرد زندگی می کند همه آهنگ های کوتو را بدون کم و کاست از سه مرد یاد می گیرد و هر روز وقت خود را با نواختن کوتو سپری می کند.
توشی کاکه در سرزمین هاشی، به دیدار آشورا می رود و از او چوب مرغوب جهت ساختن کوتو را دریافت می کند.۲
توشی کاکه از جوب درختی که از آشورا دریافت می کند سی ساز کوتو می سازد. برای حمل این همه کوتو گاهی نیروهای غیبی به کمک توشی کاکه می آیند. توشی کاکه ۲۳ سال در سرزمسن هاشی می ماند از ۳۰ کوتویی که از چوب زیتون تلخ ساخته ۷ تایش را به نیروهای غیبی ای که هنگام اقامتش با آن ها همدم بوده به آن ها اهدا می کند.
بعد از ۲۳ سال توشی کاکه به سرزمین مادری خود برمی گردد. چند سال قبل از برگشتن وی والدینش که سال ها چشم به راه وی بودند از دنیا می روند. از طرف حاکم استقبال می شود و از او درخواست می شود به کار آموزش کوتو و علم و معرفت بپردازد. سپس توشی کاکه با دختر یکی از خاندان بزرگ وصلت می بندد و صاحب دختری می شود. وقتی دخترش به چهار سالگی می رسد آموزش کوتو به دخترش را آغاز می کند. دختر توشی کاکه به زودی تمامی فنون نوازندگی کوتو را از پدر یاد می گیرد.
در ۱۵ سالگی زن توشی کاکه چشم از جهان فرو می بندد. چندی نمی گذرد که خود توشی کاکه نیز در غم و اندوه زن از دست رفته اش زندگی اش را کوتاه می بیند. او ضمن توصیه ی مهمی به دخترش می گوید که ۲ ساز کوتویی که از سرزمین هاشی آورده است دارای نیروی فوق العاده ای هستند و در صورت احساس خطر با نواختن آن می تواند خطر را از خود دور کند، رخت از جهان فرو می بندد.
بعد از مرگ پدر دایه دخترش نیز فوت می کند. دختر توشی کاکه پیرزنی را که از قدیم برای دایه اش کار می کرده را به خدمت می گیرد و از پیرزن می خواهد از میراث پدر چیزهای ارزشمند را برای امرار معاش بفروشد. خودش نیز کارش نواختن کوتو است.

در یکی از روزها که دختر مشغول نواختن کوتو است، پسر وزیر که از آن نزدیکی ها عبور می کند مجذوب آهنگ دلنواز کوتو و همچنین زیبایی دختر توشی کاکه می شود.
او ضمن دیدار با دختر دلبسته وی می شود و با او عهد موقت می بندد. اما دیدار آن دو بعد از آن علی رغم خواست هردو به خاطر سختگیری های وزیر برای پسرش امکان پذیر نمی شود.
دختر توشی کاکه بعد از نه ماه پسری به دنیا می آورد و همراه با پیرزنی که به خدمت گرفته بزرگش می کند. پسر بعد از اینکه بزرگ می شود از مادرش فنون نوازندگی کوتو را یاد می گیرد. بعد از فوت پیرزن پسر دختر توشی کاکه از بابت مادرش احساس مسئولیت می کند و امرار معاششان ماهیگری می کند.
بعد از مدتی آن ها به غاری که در داخل جنگل پر از میوه و ریشه گیاهان خوردنی است نقل مکان می کنند. چند سالی را نیز در آن جا سپری می کنند که در جنگل نیز حیواناتی از قبیل میون برای آن ها میوه می آورند.
روزی آشوبی برپا می شود و جنگل نیز پر از سامورایی های جنگجو می شود. سامورایی ها در جنگل نیز آشوب به پا می کنند و میو ه ها و جانوران جنگل را برای خورد و خوراکشان استفاده می کنند. پسر و مادر از ترس جانشان به غارشان پناه می برند. در این حین مادر به یاد توصیه پدرش می افتد و برای رفع بلا کوتو می نوازد. با صدای مهیبی که از کوتو بلند می شود کوهها به حرکت در می آیند و غرش غریبی بلند می شود. سامورایی ها از ترس جانشان پا به فرار می گذارند. از قضا پسر وزیر نیز این صدا را می شنود و برای کشف چیستی صدا به طرف غار می رود. او با پسرکی برخورد می کند و از چرایی زندگی آن ها در چنین غاری دور از همه می پرسد. پسرک نیز از سرگذشت زندگی شان می گوید. در حین صحبت های پسرک، پسر وزیر متوجه می شود که این پسرک، پسر خودش است از همان دختری است که سال ها پیش با او عهد بسته بود. ولی او به روی خود نمی آورد و از پسرک می پرسد که آیا مایل به بازگشت به شهر هستند یا نه. پسرک پیش مادرش به غار می رود و بعد از نظرخواهی از مادرش جواب منفی شان را به پسر وزیر که هنوز نمی داند پدر واقعی است می دهد.
روز بعد دوباره پسر وزیر با ۲ تن از سامورایی های ملازم عازم غار می شود و این بار خود با زنش روبرو می شود و از علت پیدا نشدن خود بعد از آن دیدارشان را جلوگیری پدرش عنوان می کند. او همچنین می گوید که بعد از مرگ پدرش چند سال پیش توانسته به خانه شان سر بزند اما آثاری از او نیافته است.
پسر وزیر می گوید خانه ای برای اقامت آن ها در شهر برایشان تدارک دیده است و مستقیما از زن و فرزندش درخواست می کند با او به شهر بروند. زنش در آغاز قبول نمی کند اما با اصرار شوهرش و فرزندش قبول می کند به شهر بروند. زن و فرزند پسر وزیر بعد از مراجعت به شهر با او زندگی می کنند و هنر نوازندگی کوتوی آن ها را زبانزد خاص و عام می کند.
—————————————————————————
۱-هاشی اسم سرزمین پارس است که چینی ها به آن نام می خواندند.
۲-(گفته می شود آشورا همان اهورا مزدای پارسیان باستان است که در هند به آن آسورا می گویند و در بودایی به صورت آشورا در آمده است.)

یوکاتا؛ کیمونوی تابستانی ژاپنی ها

admin — Sat, 17 Jul 2010 21:15:35 +0000

浴衣: ゆかた

فورین؛ نماد سنتی تابستان ژاپن

admin — Fri, 09 Jul 2010 21:52:53 +0000

فورین؛ زنگوله ساخته شده از شیشه یا آهن که ژاپنی ها تابستان ها در برابر باد آویخته می شود که صدایی خوشایند و دلنشین دارد و ژاپنی ها از آن لذت می برند و احساس خنکی به آنان دست می دهد.

Furin, a garden bell made of iron or glass, has been traditionally one of the typical things Japanese in summer. When swung in the breeze, it delivers a pleasant sound most of us Japanese love and enjoy very much. These days, furin are not always welcomed because of the dense urban housing conditions in Japan, but the distinctive sound still symbolizes summer, and during the hot humid season signifies a breeze.

کجا رفت آن حس جوانمردی سامورایی؟

behnam — Tue, 18 May 2010 13:30:57 +0000

بهنام جاهدزاده:
باید حواست باشه صبحانه ات را با اخبار صبحگاهی تلویزیون ژاپن باز نکنی. والا باید منتظر شنیدن اخبار چاقوکشی، آن هم چاقوکشی نه یک قلدر سبیل کلفت، بلکه چاقوکشی یک پرستار و زخمی کردن یک دختر بچه هفت هشت ساله باشی. یا این که وقتی داری لقمه ات را قورت می دی احتمالا تلویزیون در حال اعلام خبر قطعه قطعه شدن جسد زنی ناشناس باشه.
این روزها خبر جرم و جنایت های عجیب و غریبی در ژاپن به گوش می رسه. نمونه اش همین یکی دو روز پیش اتفاق افتاد که یک خانم ۳۲ ساله با ساطور آشپزخانه به جان یک دختر بچه دبستانی افتاده بوده. کسی هم نمی رفته جلوشو بگیره. دختره وضعش وخیم می شه و می برنش بیمارستان. اما خوشبختانه امروز خبر دادن که وضع دختر بچه عادی شده و خطری جانش رو تهدید نمی کنه.
خانم چاقوکش بدون هیچ مقاومتی دستگیر می شه.هنوز از انگیزه اون خانم ۳۲ ساله که چاقو کشی کرده خبری منتشر نشده. ولی خانمه گفته که فقط می خواسته دختر بچه ای رو با چاقو بزنه. فرقی نمی کرده کی باشه!
امروز صبح تلویزیون نشون می داد والدین بچه ها همراه بچه هاشون تا مدرسه رفتن و اظهار نگرانی می کردن.
یکی دور روز قبل از این خبر هم، یه خانمی ۳۶ ساله روکشته بودن و داخل کیسه گذاشته بودن و انداخته بودن بغل رودخانه. همسایه ها بعد از چند روز مشکوک می شن و این مسأله رو به پلیس خبر می دن. پلیس هم بعد از تحقیق متوجه می شه که قیمومیت مقتول رو یه مردی ۳۹ ساله به عهده گرفته بوده. پلیس می ره سراغ مرده ولی مرده رو پیدا نمی کنه. امروز صبح خبر رسید که مرده دارو خورده و خودکشی کرده.
از قرار معلوم وقتی مرده می فهمه پلیس دنبالشه با ماشینش فرار می کنه. حالا این احتمال مطرح شده که مرده خودش اون خانمه رو کشته. وانگیزه اش هم گرفتن بیمه قتل بوده که حدود دویست میلیون می شده.
تا خبر یه جرمی فراموش نشده خبر دیگه از راه می رسه. اخبار عجیب و غریب که مو به تن آدم سیخ می شه. این همه اخبار عجیب و غریب آدم رو دچار بی اعتمادی نسبت به اطرافیانش می کنه. لااقل من یکی دیگه داره روم تأثیر می گذاره. که باید حواسم باشه کی دوروبرمه. چیکارس؟ چه افکار شیطانی می تونه تو افکارش موج بزنه؟ انگار تو ژاپن هم حس بی اعتمادی اجتماعی داره بیشتر می شه. آدم های زیادی مشکل روحی روانی حاصل از تنهایی و بی کسی پیدا کردن. اگه این طوری پیش بره ترس آدم ها از یکدیگر بیشتر می شه و جامعه مریض.
یاد تلویزیون مملکت خودمون می افتم که خیلی از حقایق رو نشون نمی ده از جمله همین اخبار جرم و جنایت رو. توفیق از نوع اجباریش!
گاهی از خود می پرسم کجا رفت اون حس جوانمردی سامورایی؟ کجا رفت اون حس بشر دوستی از نوع ژاپنیش؟ کجا رفت اون لطافت و نرمی زنانه فرهنگ ژاپنی؟ ژاپنی های قدیم که ما تو فیلم های قدیمی تو داستان های قدیمی و هایکوها و اشعار عاشقانشون خوندیم که این طوری نبودن!
امیدوارم شما هنگام خواندن این متن سر صبحانه نباشید!

خانه ژاپن – کوالالامپور

admin — Sat, 15 May 2010 20:06:33 +0000

خانه ژاپن - کوالالامپور - مالزی -عکس: بهروز سنگانی

آتش در خرمن ژاپنی‌ها

behnam — Fri, 07 May 2010 08:48:52 +0000

بهنام جاهدزاده:
این روزها دعوا در ژاپن بر سر انتقال نیروهای آمریکایی حاضر در پایگاه “فوتن ما”ی اوکیناوا به پایگاهی دیگر بالا گرفته است. طبق آمار وزارت خارجه ژاپن، تعداد نیروهای آمریکایی حاضر در اوکیناوا ۲۲هزار نفر است. این نیروها از پایان جنگ جهانی دوم در این جزیره حضور دارند.

هاتویاما نخست وزیر دولت کنونی ژاپن قول داده است تا پایان ماه می سال جاری میلادی مسئله انتقال بخشی از این نیروها به جزایر نزدیک را فیصله دهد. حضور نیروهای آمریکایی در اوکیناوا سال هاست که با اعتراض ساکنان این جزیره همراه بوده است.

ساکنان این جزیره از سرو صدای هلی کوپترها، هواپیماهایی که در ارتفاع پایین پرواز می کنند شکایت می کنند و ابراز نگرانی و اظطراب از این که هر زمان احتمال دارد هواپیمایی یا هلی کوپتری روی شهر سقوط کند و فاجعه ای به بار آورد. کما این که در سال ۲۰۰۴ یک هلی کوپتر نظامی آمریکایی در دانشگاهی در اوکیناوا سقوط کرد و خساراتی به ساختمانها و تاسیسات دانشگاه وارد آورد.
آن موقع من اتفاقا در ژاپن بودم تلویزیون ملی ژاپن NKH تصاویری را پخش کرد که نشان می داد نیروهای آمریکایی دور هلی کوپتر سقوط کرده نوار ورود ممنوع کشیده اند و به پلیس ژاپن حق بررسی این حادثه را نمی دهند. صحنه عجیبی بود از تحقیر ژاپن توسط آمریکا و این که واقعا آمریکا هنوز بعد از نیم قرن پایان جنگ چه قدرت بلامنازعی در این کشور دارد.
به علاوه قانون شکنی سربازان آمریکایی و همچنین اخبار تجاوز به عنف سربازان آمریکایی حاضر در این جزیره که بارها در رسانه های ژاپن نیز انعکاس پیدا می کند کاسه صبر ساکنان این جزیره را لبریز کرده است.
اکنون که بعد از سال ها، فریاد اعتراض ساکنان اوکیناوا به گوش دولت ژاپن رسیده است، این دولت تلاش دارد تا قسمتی از این نیروها را به جزیره ای در نزدیکی اوکیناوا انتقال دهد. مشکل این جاست که هم ساکنان اوکیناوا و هم ساکنان جزیره “توکونوشیما” که قرار است میزبان قسمتی از این نیروها باشد شدیدا با این طرح مخالفت می کنند.
هاتویاما در سفر چند روز پیش خود به اوکیناوا و در دیدار با مردم این جزیره در اظهاراتش بارها از آنان خواست که قسمتی از این بار بردوش آن ها باشد تا این مسئله حل و فصل پیدا کند. ساکنان حاضر در سخنرانی هاتویاما در اوکیناوا در حین سخنرانی او بارها با فریاد اعتراضی خود سخنان او را قطع کردند.

در پایان این دیدار وقتی هاتویاما قصد ترک جلسه را داشت خانمی به سمت وی حمله برد اما محافظان شخصی هاتویاما از رسیدن وی به هاتویاما جلوگیری کردند. قبل از سفر هاتویاما به اوکیناوا ساکنان این جزیره در یک راهپیمایی صد هزار نفری علیه حضور نیروهای آمریکایی در این کشور شرکت کرده بودند.
ساکنان اوکیناوا که جنوبی ترین جزیره این کشور است از این که بعد از سال ها اعتراض و فریاد و صرف انرژی فراوان این مسئله را هنوز حل نشده می بینند دچار یاس و نا امیدی شده اند.
هاتویاما با این انتقاد روبه روست که قبل از به قدرت رسیدن قول انتقال نیروهای آمریکایی به خارج از این جزیره را داده بود و اکنون خلاف وعده عمل می کند.
هاتویاما می گوید، با توجه به اهمیت نظامی و امنیتی حضور این نیروها برای ژاپن،‌ عملا انتقال کل این نیروها به خارج از این جزیره امکان پذیر نیست. همچنین در صورت انتقال بخشی از این نیروها، از نقطه نظر ملاحظات نظامی، پایگاه جدید باید در نزدیکی اوکیناوا باشد. این همان مسئله ای است که آمریکائی ها بر آن تاکید کرده اند و در دیدار خود با مسئولان ژاپنی به آنان گوش زد کرده اند.
ساکنان توکوشیما می گویند مهمان ناخوانده نمی خواهند و دوست ندارند آرامششان برهم بخورد.
اکنون به نظر می رسد مسئله پایگاه نظامی آمریکا در اوکیناوا توپ آتشی است که آمریکا در خرمن ژاپنی ها انداخته است و بدون این هیچ رغبتی برای حل و فصل این مشکل از خود نشان دهد، تنها نظاره گر پایان ماجراست.

بزرگترین اعتراض ژاپنی‌ها علیه نظامیان آمریکایی

admin — Mon, 26 Apr 2010 21:08:28 +0000

جمشید رضائی – شهروندان ژاپنی ساکن استان اوکیناوا واقع در جنوب ژاپن روز یکشنبه بار دیگر بزرگترین تظاهرات اعتراضی علیه حضور پایگاه ها و نظامیان آمریکایی در این استان را برگزار کردند.

شهروندان ژاپنی ساکن استان اوکیناوا یکبار نیز در سال ۱۹۹۵ میلادی و در اعتراض به هتک حرمت یک دختر دانش آموز توسط تفنگداران دریایی آمریکا در استان اوکیناوا تظاهرات اعتراض آمیز بزرگی را سازماندهی و برگزار کرده بودند و تظاهرات دیگری نیز در سال ۲۰۰۷ میلادی برگزار شده بود.
تظاهرکنندگان ژاپنی در این تظاهرات که شمار آنها به حدود ۹۰ هزار نفر می رسید، از دولت مرکزی درخواست کردند تا زمینه خروج هشت هزار نظامی و تجهیزات نظامیان آمریکایی پایگاه هوایی فوتمما تفنگداران دریایی آمریکا در استان اوکیناوا به خارج از این استان را فراهم کند.
در تظاهرات امروز استان اوکیناوا که در شهر یومیتان برگزار شد ،”هیروکازو ناکایما” استاندار استان اوکیناوا و ۳۹ شهردار از ۴۱ شهردار شهرهای این استان همراه با دیگر شهروندان ژاپنی حضور داشتند.
“توموکو آبه” رییس خط مشی سیاسی حزب سوسیال دمکراتیک، حزب ائتلافی حزب حاکم دمکراتیک و ” کازئو شیئی” رهبر حزب کمونیست از احزاب مخالف دولت نیز در جمع معترضان ژاپنی حضور داشتند.
تظاهرکنندگان ژاپنی در پایان تظاهرات امروز خود بیانیه ای صادر کردند که در آن از دولت های ژاپن و آمریکا خواسته شده است تا طرح موجود برای انجام جابجایی نظامیان آمریکایی در استان اوکیناوا لغو شود.
براساس طرح موجود مربوط به جابجایی نظامیان آمریکایی که در ماه می سال ۲۰۰۶ میلادی میان وزرای امور خارجه و دفاع دولت های پیشین ژاپن و آمریکا به امضا رسیده است، تجهیزات و هشت هزار تفنگدار دریایی پایگاه هوایی آمریکا در منطقه پرجمعیت شهر گینوان استان اوکیناوا باید به منطقه کم جمعیت در ساحل شهر ناگو در نزدیکی پایگاه هوایی سچواب آمریکا در همین استان منتقل شوند.
“یوکیو هاتویاما” نخست وزیر ژاپن اخیرا بار دیگر اعلام کرد که وی درنظر دارد تا آخر ماه آینده میلادی (می) موضوع مربوط به طرح جابجایی نظامیان آمریکایی در استان اوکیناوا را حل و فصل کند.
تظاهرکنندگان ژاپنی که بسیاری از آنها ملبس به لباس های زردرنگ بودند و در اعتراض به طرح دولت ژاپن در خصوص اجرای جابجایی نظامیان آمریکایی ، کارتهای زرد خود را به نشانه اعتراض به طرح یوکیو هاتویاما نخست وزیر ژاپن با خود حمل می کردند.
هیروکازو ناکایما استاندار استان اوکیناوا که به طور مشروط طرح موجود مربوط به جابجایی نظامیان آمریکایی در استان اوکیناوا را پذیرفته است، از هاتویاما خواست تا خطرات ناشی از حضور نظامیان آمریکایی و جرایمی که آنها به واسطه حضور پایگاه فوتمما در استان اوکیناوا وجود دارد را برطرف سازد.
ناکایما از جمله از شهروندان ژاپنی سراسر این کشور خواست تا از طرح کاهش حضور نظامیان آمریکایی در استان اوکیناوا حمایت کنند.
درحال حاضر حدود ۵۰ هزار تفنگدار دریایی و هوایی آمریکا به همراه اعضای خانواده های خود در استان اوکیناوا بسر می برند و حدود ۷۰ درصد از کل تاسیسات و پایگاههای آمریکایی در ژاپن در این استان مستقر است.
جرایم متعدد تفنگداران دریایی و هوایی آمریکایی و خانواده های آنها از جمله هتک حرمت زنان و دختران دانش آموز، سرقت و تصادفات رانندگی منجر به قتل شهروندان ژاپنی در استان اوکیناوا، ضرب و شتم شهروندان ژاپنی و رانندگی در حال مستی از جمله جرایمی است که در طول بیش از نیم قرن گذشته موجب شده است تا مقامات محلی ، برخی نمایندگان مجالس مشاوران و نمایندگان و دیگر شهروندان ژاپنی با برگزاری تظاهرات اعتراض آمیز از دولت مرکزی درخواست کنند تا زمینه کاهش بار ناشی از حضور نظامیان آمریکایی در این استان را فراهم کنند.
حزب حاکم دمکراتیک به رهبری یوکیو هاتویاما نخست وزیر ژاپن در ماه آگوست سال گذشته میلادی (۲۰۰۹) در هنگام رقابتهای انتخاباتی چهل و پنجمین دوره انتخابات مجلس نمایندگان وعده داده بود که در صورت پیروزی در انتخابات در طرح جابجایی نظامیان آمریکایی در استان اوکیناوا بازنگری می کند.
با پیروزی حزب دمکراتیک ژاپن ، تا چند ماه پس از روی کارآمدن دولت جدید لحن دولت حمایت از وعده های داده شده بود اما پس از رفت و آمدهای مکرر مقامات ارشد آمریکایی به ژاپن و دیدار با مقامات ژاپنی از جمله سفر “رابرت گیتس” وزیر دفاع و “کورت کمپل” معاون وزیر امور خارجه آمریکا و دیگر معاونین وزارت امور خارجه و دفاع آمریکا و تحت فشار قراردادن هاتویاما و دولت وی لحن مقامات ارشد ژاپنی تغییر کرد.
آنها که در ابتدا مصر به اجرای طرح بازنگری بودند، برای حل این مساله ابتدا جزایری در استان اوکیناوا و سپس نقاط دیگری را در استانهای همجوار این استان معرفی کردند که در تمامی طرحهای پیشنهادی شهروندان ژاپنی نقاط مختلف اعتراضات خود را در این زمینه اعلام کردند ضمن این که به رغم پیشنهادات دولت ژاپن، مقامات آمریکایی همواره بر اجرای این طرح در این استان تاکید داشته و دارند.
به دنبال این موضوع در آستانه سفر “باراک اوباما ” رییس جمهور آمریکا سفری که قرار بود به مدت دو تا سه روز به ژاپن انجام شود کاهش یافت و اوباما شبانه وارد توکیو شد و با هاتویاما دیدار کرد و روز بعد از آن این کشور را ترک کرد که در آن زمان گفته شد یکی از دلایل این کاهش زمان دیدار از ژاپن اعلام نارضایتی به مقامات ارشد ژاپنی در مورد تعویق افتادن طرح جابجایی نظامیان آمریکایی است.
البته ژاپن با روی کارآمدن دولت جدید به رهبری حزب دمکراتیک، در مواردی نیز به درخواستهای آمریکا درخصوص ادامه فعالیتهای پرسنل نیروی هوایی ارتش دفاع از خود ژاپن در عراق و کویت پاسخ منفی داده بود و دو فروند هواپیمای نظامی ترابری سی۱۳۰ را به همراه این نیروها به کشور بازگردانده بود.
نیروهای ارتش دفاع از خود ژاپن در کویت عملیات ترابری نیروهای نظامی و تجهیزات و کمکهای مورد نیاز عراق را در مسیر کویت به شهرهای مختلف این کشور برعهده داشت.
ژاپن در دوران آغاز فعالیت حزب دمکراتیک در یک مورد نیز به درخواست آمریکا پاسخ منفی داد و آن زمانی بود که علاوه بر آمریکا کشورهای متحد آن نیز از توکیو خواسته بودند تا به عملیات سوخت رسانی به کشتیهای جنگی کشورهای شرکت کننده در جنگ با تروریسم به رهبری آمریکا در افغانستان در اقیانوس هند ادامه دهد، اما به این درخواست پاسخ منفی داده بود.
پرسنل نیروی دریایی ارتش دفاع از خود ژاپن از سپتامبر سال ۲۰۰۱ میلادی و پس از حادثه حمله به برجهای دوقلو در آمریکا ، عملیات سوخت رسانی و ارایه آب آشامیدنی به ۱۱ کشور شرکت کننده در جنگ با تروریسم در افغانستان به رهبری آمریکا در اقیانوس هند را بر اساس قانون مقابله با تروریسم برعهده داشت.
این قانون در دوران حزب لیبرال دمکراتیک که بیش از نیم قرن قدرت را در ژاپن در اختیار داشت، به دلیل آن که اکثریت کرسیها در مجالس نمایندگان و مشاوران (دیت) در اختیار این حزب بود ، به رغم مخالفت احزاب مخالف همواره مورد تصویب قرار می گرفت.
طرح جابجایی نظامیان آمریکایی در استان اوکیناوا نیز از دیگر طرح هایی بود که به اعتقاد بسیاری از کارشناسان نظامی و سیاسی، مخالفت حزب حاکم ژاپن می توانست تاثیرات منفی را بر روابط همپیمانی توکیو – واشنگتن بر جای بگذارد که این موضوع را هم اینک می توان در سردی روابط دو کشور تاحدی مشاهده کرد.
دیدار اخیر ۱۰ دقیقه ای رییس جمهور آمریکا با نخست وزیر ژاپن در حاشیه اجلاس امنیت هسته ای در نیویورک از جمله این مسایل است که به اعتقاد بسیاری از کارشناسان مسایل سیاسی ، زمان کم این دیدار که هاتویاما در آن درنظر داشت تا طرح خود را برای اجرای جابجایی نظامیان آمریکایی مطرح کند، خود دلیلی بر نگرانی مقامات آمریکایی و شخص اوباما از مواضع دولت هاتویاما در اجرای این طرح است.
هرچند “هیرافومی هیرانو” دبیر و سخنگوی ارشد دولت ژاپن خبر رسانه های بزرگ ژاپنی را رد کرد اما بسیاری از رسانه های ژاپنی ضمن زیر سوال بردن دیدار ۱۰ دقیقه ای هاتویاما با اوباما این موضوع را منعکس کردند که “اوباما در این دیدار به هاتویاما گفته است که وی هیچ اعتمادی به اجرای این طرح ندارد”.
درحال حاضر یوکیو هاتویاما رهبر حزب حاکم دمکراتیک و نخست وزیر ژاپن اعلام کرده است که آخر ماه می سال جاری میلادی وی تصمیم نهایی درخصوص اجرای طرح جابجایی نظامیان آمریکایی را اعلام می کند.
این درحالی است که هیروکازو ناکایما استاندار اوکیناوا امروز در جمع تظاهرکنندگان ژاپنی خاطرنشان کرده است که اگر تلاش های نخست وزیر در خروج نظامیان آمریکایی پایگاه هوایی فوتمما تفنگداران دریایی آمریکا در فوتمما به خارج از استان اوکیناوا با شکست روبرو شود وی نمی تواند به نظامیان آمریکایی پایگاه فوتمما که در منطقه پرجمعیت شهر گینوان مستقر هستند اجازه فعالیت دهد.
ناکایما در جمع تظاهرکنندگان خاطرنشان کرد: برخی از اعضای هیات دولت ژاپن با طرح مربوط به ادامه فعالیت نظامیان آمریکایی پایگاه فوتمما با دیده اغماض می نگردند که وی با این ایده نیز مخالف است و هرگز تصمیم خود در این زمینه را رها نمی کند.
وی با بیان این که میزبانی از پایگاه های نظامیان آمریکایی در استان اوکیناوا و شهروندان ژاپنی ساکن در این استان فزونی یافته است، خواستار آن شد که در راستای کاهش حضور بار نظامیان آمریکایی در این استان، شهروندان ژاپنی در نقاط دیگر ژاپن نیز میزبان این نظامیان باشند.
وی افزود: این مشکلی نیست که فقط متعلق به شهروندان ژاپنی ساکن در استان اوکیناوا باشد زیرا ایمنی هر شهروند ژاپنی با این استان گره خورده است.
استاندار اوکیناوا با بیان این که اجرای طرح جابجایی نظامیان آمریکایی پایگاه هوایی فوتمما در استان اوکیناوا بشدت مشکل است از نخست وزیر ژاپن خواست تا در پاسخ به اعتراضات حدود ۹۰ هزار نفر از شهروندانی ژاپنی شرکت کننده در این اعتراضات، راه حل منطقی بیابد.
در بیانیه پایانی تظاهرکنندگان از دولتهای ژاپن و آمریکا خواسته شده است تا در راستای حفظ ایمنی شهروندان ژاپنی ساکن استان اوکیناوا، شکوفایی این استان و فراهم کردن محیط زیستی مناسب زندگی ساکنان اوکیناوا ، اجرای طرح جابجایی نظامیان پایگاه هوایی فوتمما را در استان اوکیناوا ملغی کنند.
براساس آخرین نظرسنجی های رسانه های بزرگ ژاپنی، دولت هاتویاما در شرایط سخت سیاسی بسر می برد و درصورتی که تا پایان ماه می سال جاری میلادی نتواند طرح جابجایی نظامیان آمریکایی را اجرا کند، زمینه کاهش بیش از پیش محبوبیت دولت این کشور فراهم می شود.
این نظرسنجی ها نشان داده اند که میزان محبوبیت دولت ژاپن بشدت کاهش یافته است که از جمله مهمترین دلیل آن نارضایتی شهروندان ژاپنی درخصوص تصمیم دولت برای اجرای طرح جابجایی نظامیان آمریکایی پایگاه فوتمما است که تا پیش از این قرار بود به خارج از استان اوکیناوا منتقل شوند و الان تصمیمات جدیدی در این زمینه گرفته شده است.
در حال حاضر بسیاری از شهروندان ژاپنی در این نظرسنجیها که توسط رسانه های بزرگ ژاپنی نظیر کیودو، خبرگزاری رسمی ژاپن، ان.اچ.کی، تلویزیون سراسری ژاپن و روزنامه های یومیوری، آساهی، نیکی، ماینیچی و سانکی انجام شده است ، خواستار آن شده اند که نخست وزیر درصورت عدم موفقیت در اجرای این طرح باید از سمت خود استعفا دهد.
نتایج نظرسنجیهای رسانه های بزرگ ژاپنی نیز در ادامه فعالیتهای سیاسی رهبران ژاپنی از اهمیت بسیاری برخوردار است، به طوری که برخی از نخست وزیران پیشین ژاپن از جمله ” شینزو آبه ” ، ” یاسوئو فوکودا ” و ” تارو آسو” به دلیل همین کاهش محبوبیت مجبور به استعفای از سمت خود شدند.
با توجه به اینکه میزان محبوبیت دولت ژاپن از بیش از ۷۰ درصد در ماه سپتامبر ۲۰۰۹ میلادی زمان روی کارآمدن به کمتر از ۳۰ درصد درحال حاضر رسیده است، دولت ژاپن تصمیم سختی را در این زمینه باید اتخاذ کند و بر این اساس انتظار می رود در طی یک ماه آینده، شرایط ویژه سیاسی در این کشور ایجاد شود.

منبع: ایرنا

درگذشت هیساشی اینوئوٍئه

admin — Mon, 26 Apr 2010 20:45:05 +0000

قدرت الله ذاکری، کارشناس و مترجم زبان ژاپنی:

چند روز پیش، آشنایی گفت در روزنامه نوشته بود یکی از نویسندگان ژاپنی فوت کرده است. آن آشنا اسم نویسنده را نمیدانست و من هم به چیزی نشنیده بودم، بنابراین به وبلاگ استاد شیماموُرا مراجعه کردم، زیرا میدانستم آخرین اخبار ادبیات ژاپن همیشه در این وبلاگ هست. آخرین نوشته استاد شیماموُرا این بود:

« هیساشی اینوئوُئه، پریروز در گذشت.

او از لحاظ کاری برای من چنان داشتن عمویی بود.

در هر صورت بسیار زود بود. باز یک ژاپنی دیگر که وجودش افتخاری در جهان بود، رفت.

از صمیم دل برایش سعادت آن دنیا را آرزو میکنم. »

هیساشی اینوئوُئه ( 井上ひさし/Inoue Hisashi ) داستان نویس، نمایشنامه نویس و نویسنده برنامه های رادیو تلویزیونی بود که علاوه بر کار در رادیو و تلویزیون، مسؤلیت هایی مانند عضو هیئت مدیره انجمن نمایش نامه نویسان ژاپن، عضو هیئت مدیره هنرمندان ژاپن و چهارمین رئیس انجمن قلم ژاپن را هم بر عهده داشت.

در هفده نوامبر سال ۱۹۳۴ در شهرستان یاماگاتا به دنیا آمد. پدرش را در پنج سالگی از دست داد و بعد از آن توسط ناپدری مورد اذیت و آزار قرار گرفت. مادرش که بعد از فرار ناپدری اش از لحاظ مالی تحت فشار قرار گرفته بود، سرانجام او را به مرکز نگهداری کودکان بی سرپرست تحویل داد که زیر نظر کلیسایی کاتولیک اداره میشد. همانجا او غسل تعمید داده شد.

بعد از چندین بار اقدام برای پذیرش در دانشگاههای مختلف سرانجام به تحصیل در رشته زبان آلمانی پرداخت اما این رشته چندان مورد علاقه اش نبود. سرانجام هم رشته اش را به زبان فرانسه تغییر داد و از همین زمان در کنار تحصیل به نوشتن نمایش نامه برای سالن نمایشی در آساکوسایِ توکیو پرداخت. بعد از فارغ التحصیلی هم به استخدام رادیو و تلویزیون در آمد و کار نوشتن را بطور حرفه ای دنبال کرد.

هرچند او بعد از جنگ خود را به عنوان صلح طلب طرفدار مردم سالاری معرفی میکرد اما افشاء خشونت زیاد او در خانواده جنجال خبری زیادی به پا کرد. همسر سابقش کتابی با عنوان « خانهای که شوُرا در آن زندگی میکند » منتشر کرد. شوُرا نام یکی از اهریمنان هندی و نماد خشونت و آزار است. همسرش در این کتاب نوشته بود که هیساشی تا بدان حد او را مورد ضرب و شتم قرار میدهد که استخوانش ترک برداشته و از بینی و گوشش خون جاری شده است. بعد از آن مطالب زیادی در مورد خشونت هیساشی نوشته شد و حتی گاه این مسائل در آثار خود او هم نمود پیدا کرد. یک بار نزد یک انجمن حمایت از حیوانات اعتراف کرد که در دوره کودکی روی گربهها نفت میریخته، آنها را آتش میزده و از بالای فانوس دریایی به پایین پرت میکرده است.

به گروههای چپی تعلق داشت و بعد از جنگ خواهان پذیرفتن مسؤلیت جنگ توسط امپراتور بود. به همین دلیل بارها از سوی گروههای راست گرا تهدید شد. یک بار در جواب تلفن یکی از اعضاء این گروه ها، پرسیده بود « تو که حامی امپراتوری میتوانی شجره نامه امپراتور را از حفظ بیان کنی؟ من میتوانم. »

به حزب کمونیست ژاپن گرایش داشت و کتاب مصاحبه با رهبر حزب کمونیست ژاپن را منتشر کرد. یکی از فراخوانان شکل گیری « انجمن بند نه » بود. بند نه قانون اساسی ژاپن، در جهت تحقق صلحی جهانی تضمین میدهد که این کشور برای همیشه از تهدید با توان نظامی و کاربرد توان نظامی اجتناب خواهد کرد. همچنین برای رسیدن به هدف ذکر شده، ژاپن را از داشتن نیروهای زمینی، دریایی و هوایی برای جنگ طلبی بر حذر میدارد. انجمن بند نه شکل گرفت تا بر حسن اجراب این بند نظارت کند و مانع از نقض آن توسط دولت ژاپن شود. این انجمن تا کنون بیانیههای شدید الحنی در رابطه با جنگ عراق صادر کرده است.

هیساشی سرانجام به خاطر بیماری سرطان روز نهم آوریل ۲۰۱۰ در سن هفتاد شش سالگی در گذشت. از آثار او میتوان به « یازده گربه »، « طبل را بکوب، نی را بزن »، « یازده نفر از شهر نکوجارا »، « جزیره غیر منتظره و تصادفی » و … را نام برد. در طول نویسندگیاش جوایز متعددی گرفت که بعضی از آنها عبارتند: جایزه نائوکی، جایزه آساهی، جایزه یومیئوری، جایزه کیکوُچی کان و ….

بهار در ژاپن

admin — Thu, 22 Apr 2010 08:42:55 +0000

محمدرضا اسلامی:

از کارهای خوب و ارزنده تلویزیون ژاپن درایّام بهار، ارائۀ گزارش‌های مستمر و روز به روز از وضعیت شکوفه های ساکوراست؛ انگار که آمد و رفت این شکوفه های زیبا در متن طبیعت ژاپن نباید با سکوت و بی سر و صدا صورت پذیرد . و باید هم چنین باشد چرا که عمر “دورانِ گل” به تعبیر جناب سعدی دو سه روزی بیش نیست و برای همین هر روز چندین گزارش از وضعیت شکوفه ها پخش می شود. اینکه مثلاً بلندترین درخت ساکورا با فلان ارتفاع در فلان شهر به گل نشست … یا در فلان استان ساکوراها تا سه روز دیگر بر شاخه ها خواهند ماند و …. با خود فکر می کردم که چه نگاه درستی است این نگاه … چرا که ممکن است مشغول کارهای همه روزۀ خود باشیم و ایام گل از کنار ما بگذرد … و مگر ما چند بهار در زندگی می بینیم؟

عکس‌ها: محمدرضا اسلامی

صنعت کهن تولید برگه‌های طلا در ژاپن

admin — Tue, 06 Apr 2010 17:37:57 +0000

سید آیت حسینی :کین پاکو (kinpaku) یا برگه‌های طلا به ورقه‌های نازکی به ضخامت حدود یک ده هزارم میلی متر از جنس طلا می‌گویند. ظاهراً صنعت تولید برگه‌های طلا دست کم از ششصد سال پیش در شهر کانازاوا رونق داشته است.
از برگه‌های طلا در اصل برای تزئین و تذهیب وسائل و ساختمان‌ها استفاده می‌شده است، اما امروز با آشکار شدن خواص غذایی و درمانی طلا، در محصولات خوراکی، آرایشی و بهداشتی نیز کاربرد یافته است.
امروزه نود و هشت درصد برگه‌های طلای ژاپن در کانازاوا تولید می‌شود. اخیراً از تنها کارگاه بازمانده تولید این برگه‌های زرین در کانازاوا مرکز استان ایشی‌کاوای ژاپن دیدن کردم. در این کارگاه تمامی مراحل تولید به روش سنتی انجام می‌شود. در این روش ابتدا طلای مذاب را به میزان حدود پنج درصد با نقره و برنز و سایر فلزات می‌آمیزند تا روان‌تر گردد. سپس قطره‌ای از آن را بر روی دستگاه پرس می‌چکانند و در چند مرحله تحت فشار و کشش قرار می‌‌دهند. نهایتاً ورقه به دست آمده را چند قسمت کرده و هرکدام را لای برگه‌های کاغذ ژاپنی دوباره تحت فشار قرار می‌دهند تا به ضخامتی برسد که نور را از خود عبور دهد. این برگه‌ها چنان نازکند که با اشاره انگشت از هم می‌پاشند و با مختصر مالشی جذب پوست می‌گردند. صنعتگران این کارگاه برای جابجا کردن برگه‌ها، با چوب‌های نازک گوشه آن‌ را بلند می‌کنند و با فوت کردن زیر آن، برگه را در هوا معلق می‌کنند.
طلای به کار رفته در تزئینات داخلی و خارجی بسیاری از معابد و قصرهای مشهور ژاپن محصول این کارگاه است.
در دوره ادو (۱۶۱۵–۱۸۶۸) شوگون‌های توکوگاوا برای کنترل کامل تولید طلا، ساخت ورقه‌های طلا در سراسر ژاپن به استثنای ادو (توکیوی فعلی) را ممنوع کردند. اما این ممنوعیت نیز هنر ساخت برگه‌های زرین را در کانازاوا ریشه‌کن نکرد و پس از سقوط سامورای‌ها در دوره میجی، این منطقه دوباره به قطب این صنعت تبدیل گشت.
از برگه‌های طلا در محصولات غذایی و آرایشی به روش‌های گوناگون استفاده می‌شود. به شکل ذرات معلق در چای و سایر نوشیدنی‌ها، برای اندود کردن نان و سایر خوراکی‌ها و تنقلات و نیز به شکل ذرات ریز در کرم‌ها، حالت دهنده‌ها و دیگر محصولات آرایشی. اخیراً بستنی قیفی با تکه‌هایی از برگه‌های طلا نیز به جذابیت‌های گردشگری شهر کانازوا اضافه شده است.