مرکز مطالعات ژاپن

مرکز مطالعات ژاپن توسط فارغ التحصیلان زبان ژاپنی دانشگاه تهران راه‌اندازی شده است

  • 2017 28 April
  • جمعه ۸ اردیبهشت ۱۳۹۶

اقتصاد و تجارت ژاپن در دوره ادو (۱۸۶۷ – ۱۶۰۳ ) استاد راهنما: دکتر پوررستمی حامد مبشري دانشجوی کارشناسی ارشد مطالعات ژاپن دانشگاه تهران انتشار در مرکز مجازی مطالعات ژاپن www.japanstudies.ir تماس با ما :‌info@ japanstudies.ir از سری مقالات دانشجویی / 2   بخشي از مقاله: دوره ادو ( 江戸時代) بخشی از تاریخ دوران پیشامدرن ژاپن است که از سال ۱۶۰۳ تا ۱۸۶۸ میلادی را در بر می‌گیرد. این دوره همچنین با نام دوره توکوگاوا نیز شناخته می‌شود. دوره ادو شاهد رشد قابل توجهی اقتصادی، از جمله اوج گیری کشاورزی. گسترش شبکه های تجارت داخلی در امتداد جاده ها، رودخانه ها، و دریاها؛ رشد اصناف تجاری و شبکه های تولید محصولات پیشاصنعتی؛ و ظهور سیستم کارگزاران برنج که در جهان از اولین بازارهای معاملاتی نسل آتی بود. اصنافی که در گذشته توسط اُدا نُبوناگا برانداخته شده‌بودند، در طول این دوره، با پرداخت هزینه های اندک بصورت سازمانهایی که از امتیازات انحصاری در بازار برخوردار بودند ابقاء شد. همچنین دایمیوهای بسیاری از هان ها نیز از انحصار در برخی کالاها برخوردار گردیدند . به عنوان مثال، انحصار در تجارت شکر برای دایمیوهای قبیله شیمازو در ساتسوما هان توسط شوگون به رسمیت شناخته شد. در بازه زمانی اواسط تا اواخر قرن 18، شوگون این اصناف را دوباره سازماندهی کرد، حق انحصار رسمی بیشتری به "کابوناکاما" اعطا کرد، و از ...

تاریخ: ۳۰ آبان ۱۳۹۴

[caption id="" align="aligncenter" width="400" caption="«اوچی میزو»؛ Uchimizu سنت ژاپنی آب پاشی برای کاهش گرمای تابستان"][/caption] زنان محله شیبویا در توکیو همه ساله سنت ژاپنی ِ پاشیدن آب برای خنک کردن خیابان و کاهش گرمای تابستان انجام می دهند. به این مراسم «اوچی میزو» می گویند. این مراسم تبدیل به یک کار محبوب میان مردم در طول دوره ادو (1600-1867) شده بود که تا به امروز همچنان ادامه دارد. مراسم «اوچی میزو»امروزه به عنوان یک روش سنتی رایج برای غلبه بر گرمای تابستان همه ساله برپا می شود. عکس: japan today

تاریخ: ۱۵ مرداد ۱۳۸۸

میثم معصومی؛ دانشجوی دکترای معماری دانشگاه توهوکو- ژاپن: مقدمه یکی از دغدغه های موجود در معماری امروز ایران جایگاه واقعی سنت در معماری و تبیین شرایط آرمانی آن است. از یک طرف برخی از معماران برای همگام شدن با پیشرفت های معماری دنیا سعی می کنند تا با کپی برداری از نمونه های غربی، معماری ایران را در سطح و یا نزدیک به همتای غربی خود قرار دهند و از طرفی دیگر گروهی برای ایجاد یک هویت ایرانی در معماری سعی می کنند تا با الگو قرار دادن گل هایی انگشت شمار از گلزار معماری بومی ایرانی تحت عنوان معماری اسلامی ویا ایرانی هویت ملی به بناهای مخلوق خود دهند. و در یک کلام شاید بتوان گفت که معماری امروز ایران در دنیایی از بلاتکلیفی میان سنت و مدرنیزاسیون غوطه ور است. در این مقاله با توجه به شرایط حاکم بر معماری ایران، به بررسی رابطه دو عنصر سنت و مدرنیزاسیون در معماری ژاپن پرداخته می شود. به امید آنکه تجربیات ژاپن روزنه ای باشد در پیدا کردن راهکارهایی در عرصه معماری ایران. همواره از ژاپن به عنوان کشوری یاد می شود که با حفظ سنت ها و فرهنگ بومی، تبدیل به یکی از صنعتی ترین و پیشرفته ترین کشورهای دنیا شده است. در ...

تاریخ: ۸ مرداد ۱۳۸۸

قدرت الله ذاکری؛ مترجم و کارشناس فرهنگ و هنر ژاپن: گروه هنری اووتاگاوا یکی از گروه­های هنری نقّاشی اووکی­یو(Ukiyo)در اواخر دوره اِدو(Edo)است.دوره اِدو سوّمین سلسله از حکومت جنگجویان در ژاپن است که در سال 1603 در منطقه اِدو(توکیویِ کنونی)پایه­ گذاری شد و در حدود دویست و شصت سال یعنی تا سال 1867 به درازا کشید. [caption id="" align="aligncenter" width="400" caption="هرچند سبک ادبی اووتاگاوا منحصر به اواخر دوره ادو و نیز اوایل دوره مِی­جی(1912-1868)است امّا سبکی بسیار تأثیرگذار بر نقّاشی ژاپن و حتّی اروپا بود."][/caption] 歌川派 موزه هنرهای معاصر تهران در اسفند 85 و فروردین 86،محل نمایشگاه دوسالانه چاپ دستی ایران بود.این نمایشگاه از آثار چاپ دستی ایران و جهان شامل آثار هنرمندان مطرح جهان و هنرمندان ایرانی برگزار شد.در میان آثار به نمایش درآمده از هنرمندان غیر ایرانی چندین اثر از نقّاشان ژاپنی نیز وجود داشت. به جز چند تابلو که از آثار آراکاوا شووساکوو (Arakawashusaku)هنرمند معاصر پیر سبک دادائیسم و نیز چند تابلو منفرد از هنرمندان نه چندان مطرح ژاپنی وجود داشت، بقیه تابلوها از دو هنرمند بسیار مطرح و تأثیرگذار ژاپنی یعنی اوتاگاوا تویوکوونی(Utagawa toyokuni)و اوتاگاوا هی­روشی­گه(Utagawa hirishige)از نقّاشان سبک هنری موسوم به اووتاگاوا(Utagawa)بودند که در این نوشته قصد دارم به معرّفی مختصری از سبک نقّاشی آنها و نیز ...

تاریخ: ۲۰ تیر ۱۳۸۸