مرکز مطالعات ژاپن

مرکز مطالعات ژاپن توسط فارغ التحصیلان زبان ژاپنی دانشگاه تهران راه‌اندازی شده است

  • 2017 24 June
  • شنبه ۳ تیر ۱۳۹۶

مرکز مطالعات ژاپن دکتر حسین تهرانی نیک‌نژاد محقق ارشد و مدیر تحقیقات و توسعه در گروه تویوتا ـ ژاپن تقریباً همه‌ی دنیا، کارمندان و مدیران ژاپنی را جزو بهترین و کارآمدترین کارمندان دنیا می‌دانند و کتاب‌ها و مقالات زیادی در تمجید از روش‌ها و اصول مدیریت و بهره‌وری ژاپنی نوشته شده است، ولی تاکنون کمتر کسی به علل اصلی و واقعی این تفاوت‌ها میان کارمندان و مدیران ژاپنی با سایر نقاط دنیا پرداخته است. آیا این وظیفه‌شناسی و سخت‌کوشی، بالفطره در ژن و ضمیر کارمندان ژاپنی از بدو تولد قرار دارد یا آن‌ها نیز مانند بقیه‌ی مردم دنیا ترجیح می‌دهند تا راحت و بدون استرس بوده و به‌سادگی پول زیادی درآورده و مدام در حال تفریح و خوش‌گذرانی باشند. درست مانند کوه یخ شناور در آب که تنها بخش اندکی از آن نمایان و پدیدار است، ماهیت و انگیزه‌ی واقعی این‌همه تلاش، دقت و نظم کارمندان ژاپنی نیز تا حد زیادی مخفی نگاه داشته شده است و تاکنون تنها از آن تمجید و تقلید ناقص شده است. تنها زمانی می‌توانید به واقعیت و ماهیت اصلی روش‌ها و اصول مدیریت ژاپنی آگاه شوید، که مدتی طولانی در ژاپن زندگی کرده و به‌عنوان کارمند تمام‌وقت مشغول به‌ کار شده و با تمام وجود فرهنگ کار ...

تاریخ: ۲۴ خرداد ۱۳۹۶

به گزارش مركز مطالعات ژاپن (japanstudies.ir)؛ يوميوری گزارش داد: بنابر تحقيقات پژوهشگاه ميراث فرهنگى نارا، روى قطعه چوبى كه در بناى تاريخى در شهر نارا، پايتخت ژاپن در قرن هشتم ميلادى كشف شده، به كانجى نام يك  ايرانى نوشته شده است. براى اولين بار است كه در ژاپن يك شىء تاريخى كه روى آن نام ايرانى نوشته شده، كشف مى‌شود. قطعه چوبى يادشده در سال ١٩٦٦ ميلادي يعنى ٥٠ سال پيش در پروژه كاوشگرى در ناحيه‌اى جنوب شرقى پايتخت قديمى نارا كشف شده بود. اما خواندن بخشى از نوشته هاى روى قطعه چوبى با چشم دشوار بوده است. در ماه اوت سال جارى ميلادى در اثر تصوير بردارى از طريق اشعه مادون قرمز مشخص شد كه آن، مربوط به ثبت كار يك ايرانى در دانشگاه تربيت كاركنان بوده است. در يك كتاب تاريخ ژاپن به نام شوكونيهونگى آمده كه در سال ٧٣٦ ميلادى (سال 114 شمسي) هيئت اعزامى دربار ژاپن به چين، سه چينى و يك ايرانى را به همراه خود به ژاپن آورده و امپراطور شومو با آنها ديدار داشت. واتانابه، مدير تحقيقات پژوهشگاه ميراث فرهنگى نارا اظهار دارد: گمان مى كنم كه اين ايرانى، نقش آموزش فرهنگ و علم جديد به ژاپنى‌ها را بر عهده داشت. ترجمه: اينامي تاكاهيرو [caption id="attachment_3345" align="aligncenter" width="640"] عکس واضحتر و بهتر ...

تاریخ: ۱۷ مهر ۱۳۹۵

مرکز مطالعات ژاپن | ترجمۀ: مجتبی هاتف مرجع: LARB لوس‌آنجلس ریویو آو بوکز — بری لَنست اهل کالیفرنیاست و بیش از ۲۰ سال است که در توکیو زندگی می‌کند. بیشتر این مدت را برای یکی از بزرگ‌ترین ناشران ژاپنی کار کرده و با تکیه بر پیالۀ چای ژاپنی کتاب‌های زیادی در موضوعات گوناگون تدوین کرده است؛ موضوعاتی مانند هنر و صنایع دستی، باغ‌های ذِن، هنرهای رزمی، غذاهای محلی، فلسفه، تاریخ و موارد بسیار دیگر. لنست این دانش گلچین‌شده را در مجموعۀ داستانیِ دلهره‌آور خود به کار می‌گیرد که شخصیت اصلی آن «جیم برودی» ‌ است. برودی دلالِ آثار هنری و عتیقه‌ است که در ژاپن بزرگ شده و از پدرش که مدت‌های مدیدی دور بوده، یک دفتر کارآگاهی در توکیو به ارث برده است. نخستین کتاب از این مجموعه به ‌نام «محلۀ ژاپنی‌ها» برندۀ «جایزۀ بَری برای اولین رمان معمایی برتر» شد؛ کتاب دوم با عنوان «قتل در توکیو» به فینال «جایزۀ شیموس برای بهترین رمان کارآگاهی سال» راه یافت. کتاب سوم از این مجموعه با عنوان «پاسیفیک بِرن» ترکیبی قوی و تأثیرگذار از اکشن، فضا و جزئیات فرهنگی پرجاذبه ارائه می‌کند؛ بهترین انتخاب برای مطالعه در پرواز بعدیتان به توکیو. برایم فرصتی پیش آمد تا گفت‌وگویی دوستانه داشته باشم با بری دربارۀ کارهای او و موضوعاتی ...

تاریخ: ۷ مرداد ۱۳۹۵

مركز مطالعات ژاپن |دكتر سيد آيت حسيني هزار سال پیش ندیمه‌ای در دربار ژاپن یادداشت‌هایی نوشت که امروز همه‌ی دانش‌آموزان ژاپن خطوط نخست آن را در حافظه دارند. شاید از نظر آن ندیمه نوشته‌هايش نوعی دفتر خاطرات و جایی برای ثبت کردن اتفاقات جالب دربار، حکاياتی از ديگران، توصيف‌هايي از طبيعت و زندگي اطرافش‌ بوده اما گذر تاریخ ارزش ادبی آن‌ها را نمایان کرد و حالا تبدیل شده‌اند به بخش مهمی از تاریخ ادبیات ژاپن. متن پیش‌رو پاره‌هايي انتخاب شده از ميان بيش از سيصد پاره‌ي این کتاب است که از زبان ژاپنی ترجمه شده‌اند. يک بهار طلوع‌هايش زيبا است؛ وقتی قله‌ي کوه با روشنی اندک هوا به‌تدريج سپيد می‌شود و باريکه‌های کبودرنگ ابر بر فرازش آرام می‌گيرند. تابستان شب‌هايش زيبا است. به‌خصوص شب‌های مهتابی و همچنين در شب‌های تاريک نيز پرواز درهم شب‌تاب‌ها زيبا است. حتی اندک درخشش تنها دو يا سه شب‌تاب دل‌انگيز است. بارش باران نيز دل‌انگيز است. پاييز غروب‌هايش زيبا است. وقتی خورشيد درخشان عصرگاهی پايين می‌رود و به لبه‌ي کوه نزديک می‌شود و کلاغ‌ها به آشيانه می‌روند، شتاب کردن‌شان در دسته‌های سه ‌چهارتایی يا دو سه‌تایی دل را می‌ربايد. حتی بيشتر از آن، صف غازهای وحشی که از دور کوچک ديده می‌شوند بس دل‌انگيز است. پس از غروب، صدای باد ...

تاریخ: ۳ مرداد ۱۳۹۵

View of Mount Fuji from Harajuku, part of the Fifty-three Stations of the Tōkaidō series by Hiroshige, published 1850 |مرکز مطالعات ژاپن| |امیرحسین وحدتی| «سرزمین خورشید» را بیشتر از روی جایگاه کار و تلاش مردمانش و شاید از دنیای الکترونیک آن می‌شناسیم و بن‌شناسی فرهنگی این کشور کمتر مابین ایرانی‌ها یا حتی شاید بقیه مردم جهان مرسوم باشد.‌ اما ژاپن دارای طبیعت زیبا و ویرانگری است؛ طبیعتی که گاه در اسرارآمیزی جنگل‌های انبوه و کوهستان‌های بلند و رودخانه‌های پرآب آن نمود می‌یابد و گاه در زمین‌لرزه‌های شدید و سیل‌ها و طوفان‌های ویرانگر استواییش.‌ گویی فرهنگ را در این سرزمین، طبیعت به سختی احاطه کرده و این به صورتی نمادین، در شکلرولان بارت در کتاب امپراتوری نشانه‌ها اين گونه می‌آورد که: "شهری که از آن سخن می‌گوییم (توکیو) تناقضی ارزشمند در خود دارد: این شهر، مرکزی دارد، اما این مرکز، تهی‌ است.‌ کل این شهر به گرد مکانی درآنِ واحد ممنوعه و بی‌تفاوت سازمان یافته است، زیر فضاهای سبز خود پنهان و در پشت پهنه‌های آبی‌ خود سنگر گرفته است.‌ شهر، اقامتگاه پادشاهی است که هرگز دیده نمی‌شود، یعنی دقیق‌تر بگوییم، اقامتگاه کسی است که او را نمی‌شناسیم.‌ تاکسی‌ها در حرکت روزمره، در رفتار چابک، پرانرژی، یورش برنده خود همچون ترکش یک تیر، تلاش می‌کنند از این مرکز اجتناب کنند...‌"2 بی‌شک تناقض ارزشمندی که بارت به کشف آن رسیده، تنها زمانی از اعتبار ...

تاریخ: ۳۰ دی ۱۳۹۳

قدرت اله ذاكري | کارشناس و مترجم زبان ژاپنی | آسوكا روستايي است در مركز استان نارا با جمعيتي بيش از پنج هزار نفر كه همچون تمام ژاپن پوشيده از جنگل است و شاليزار و همچون تمام ژاپن زيباست. منطقه‌اي است محصور در تپه‌ها و كوه‌ها كه هزار و چهارصد سال پيش در آن حكومتي متمركز شكل گرفت، پس در جاي جاي آن آثار و بقاياي آن گذشته از زير خاك بيرون كشيده شده است. به هيمن خاطر تنها منطقه‌اي است در ژاپن كه وجب به وجب خاك آن مشمول قانون حفاظت از ميراث تاريخي است و كارهاي عملي ثبت آن به عنوان ميراثي جهاني هم در روند پيگيري و به همين خاطر هم هست كه گاه از آن با عنوان زادگاهِ دلِ ژاپن نام برده مي‌شود. آسوكا اما از جهاتي پيوندهايي هم با ايران دارد و براي آنها كه پژوهنده دو فرهنگ ايران و ژاپن هستند يا دوستدار اين دو فرهنگ، آسوكا مفهوم، معني و جايگاهي خاص دارد. به همين خاطر بود كه دكتر هاشم رجب زاده تصميم داشتند " كتابخانه ايران " خود را در اين روستاي كوچك بسازند و به يادگار بگذارند. آسوكا جايي كه نخستين گزارش‌ها از حضور ايرانيان يا اقوام ايراني تبار در ژاپن ارتباطي تنگاتنگ با ...

تاریخ: ۱۰ اسفند ۱۳۹۲

شب « ماسوجی ایبوسه» صدو چهل و پنجمین شب مجلۀ بخارا بود که با همکاری مؤسسه فرهنگی اجتماعی ملت، موزه صلح و دانشکده مطالعات جهان ( گروه مطالعات ژاپن) عصر روز سه شنبه ۲۶ آذر ماه ۱۳۹۲ در محل موزه صلح برگزار شد. این نشست با سخنان دکتر محمد رضا سروش ، رئیس هیئت مدیره موزه صلح شروع شد که از تاریخچه موزۀ صلح سخن گفت: « موزه صلح تهران یکی از موزه‌های عضو شبکه بین‌المللی موزه‌های صلح است. هدف اصلی این موزه‌ها ترویج فرهنگ صلح از طریق نشان دادن پیامدهای ناگوار جنگ و خشونت و آثار زیانبار آن بر انسان‌ها و محیط زیست است. موزه‌های صلح بیشتر از آن که مکانی برای تماشای اشیاء تاریخی باشند، محلی برای گفت‌وگو، برنامه‌های آموزشی و پژوهشی و فرهنگ‌سازی هستند.  این موزه در ”پارک شهر” و در مرکز شهر تهران قرار دارد و بنیان‌گذاران آن اعضای انجمن حمایت از قربانیان سلاح‌های شیمیایی هستند. این موزه ابتدا در سال ۱۳۸۶ در این مکان راه اندازی گردید و پس از مدتی ساختمان آن بازسازی شد. ساختمان جدید این موزه با حضور میهمانانی از کشورهای مختلف در تیرماه سال ۱۳۹۰، افتتاح شد.» دکتر محمدرضا سروش ـ عکس از مجتبی سالک سپس دکتر محمد رضا سروش به علت برپایی این نشست در موزه صلح ...

تاریخ: ۱ دی ۱۳۹۲

مرکز مطالعات ژاپن | رمان جدید هاروکی موراکامی «سوکورو تازاکی و سال های زیارت‌اش»{1} پرفروش ترین کتاب در 12 ماه گذشته تا ماه نوامبر در ژاپن بوده است؛ و بر اساس اطلاعات شرکت اریکن تخمین زده می شود که 985000 نسخه از این کتاب در جهان به فروش رفته است. داستان حول محور زندگی یک مرد 36 ساله ی تنها می چرخد که احساس پوچی می کند و تلاش دارد که حقیقت را پشت یک رویدادی که در نوجوانی عمیقاً به او ضرر رسانده بود پیدا کند. چهار سال است که موراکامی برنده ی عنوان پرفروش ترین کتاب از سال 2009، بعد از انتشار کتاب  1Q84  می شود. {1}: Colorless Tsukuru Tazaki and His Years of  Pilgrimage   منبع: کیودو نیوز ترجمه: رضا حاجی محمدی

تاریخ: ۱۷ آذر ۱۳۹۲

شب « ایران و ژاپن» صد و بیستمین شب از شب‎های مجله بخارا بود که با همکاری بنیاد فرهنگی هنری ملت،دایره‎المعارف بزرگ اسلامی، سفارت ژاپن در ایران، بنیاد موقوفات دکتر محمود افشار، گنجینه پژوهشی ایرچ افشار و انجمن دوستی ایران و ژاپن و رایزنی مطالعاتی سفارت ایران در توکیو در عصر سه شنبه، ۱۲ شهریور ماه ۱۳۹۲ در کانون زبان فارسی برگزار شد. در آغاز این نشست، علی دهباشی از اهمیت حضور ژاپن در حوزۀ ایرانشناسی سخن گفت:  برای ما ایرانیان دو حوزۀ بزرگ جغرافیایی و اقتصادی اهمیت خاصی دارد، یکی جغرافیای تاریخی زبان فارسی است که دربرگیرنده تمامی کشورهایی است که در آنجا فارسی زبانان حضور دارند، فراتر از مرزهای سیاسی که تعیین شده، این جغرافیای بزرگ فرهنگ و زبان فارسی است. در آسیا برای ما یک حوزۀ تمدنی وجود دارد که در رأس این حوزه تمدنی، علیرغم فاصلۀ جغرافیایی، ژاپن کانون مهم حوزۀ تمدنی با ایران است و از این جهت بسیار در طول تاریخ حائز اهمیت است، هم برای ژاپن، هم برای ایران . و بعد در طول جریان‎های فکری، اجتماعی،حتی در حوزۀ مسائل سیاسی که در واقع می‎شود ما اختلاف خیلی کمی هم زمان با امیرکبیر کار اصلاحات در ژاپن آغاز شد، ما هم آغاز کردیم. بعد هم ...

تاریخ: ۱ آبان ۱۳۹۲

نوبوکاتسو موراکاوا؛ دانشجوی ۹۹ ساله ژاپنی | http://japanstudies.ir مرکز مطالعات ژاپن | ترجمه: سید آیت حسینی | دانشجویان جوان دانشگاه مومویاما گاکوئين[1] شهر ايزومی[2] در استان اوساکا، پيرمردی را در ميان خود می‌بينند که هميشه در کلاس با جديت تمام روبرو را نگاه می‌کند و با قامتی راست و تمرکز زیاد به درس‌ها گوش می‌دهد. اين مرد نوبوکاتسو موراکاوا[3]  نام دارد که از شهر اوساکا به اين دانشگاه می‌آيد. موراکاوا اکنون 99 ساله است. دو روز در هفته‌ با اتوبوس و قطار فاصله دو ساعته خانه تا دانشگاه را می‌پيمايد تا در کلاس‌های تاريخ سياست بين‌الملل و حقوق بين‌الملل دانشگاه شرکت کند.  جای هميشگی‌اش در کلاس، صندلی وسط رديف اول است. هر روز به محض رسيدن به کلاس از داخل کوله‌پشتی‌اش تشکچه‌ کوچکی بيرون می‌آورد و روی صندلی می‌گذارد. بعد از نشستن، ذره بين و نوشت‌افزارش را آماده می‌کند و منتظر شروع کلاس می‌ماند.  طول هر کلاس 90 دقيقه است. در اين مدت لحظه‌ای تمرکز خود را از دست نمی‌دهد. با دقت به حرف‌های استادها گوش می‌کند، يادداشت بر‌می‌دارد و هرآنچه روی تخته‌سياه نوشته می‌شود را بی کم و کاست به دفترش منتقل می‌کند. علاوه بر اين دفترچه يادداشت، دفتر ديگری هم در خانه برای پاک‌نويس کردن دارد. [caption id="attachment_2673" align="aligncenter" width="141"] نوبوکاتسو موراکاوا؛ دانشجوی 99 ساله ژاپنی | http://japanstudies.ir[/caption] «لغت‌هایی را که نمی‌فهمم ...

تاریخ: ۲۶ دی ۱۳۹۱