مرکز مطالعات ژاپن

مرکز مطالعات ژاپن توسط فارغ التحصیلان زبان ژاپنی دانشگاه تهران راه‌اندازی شده است

  • 2017 27 June
  • سه شنبه ۶ تیر ۱۳۹۶

تاریخ: ۲۸ مهر ۱۳۹۵

 چند سال پیش که با چندتن از اساتید ژاپنی به ایران رفته بودیم، در محفلی نیمه رسمی صحبت بر سر این موضوع کلیشه ای شد:” چطور ژاپن سنت و مدرنیته را در هم جمع کرده است”؟ اساتید ژاپنی هر کدام دیدگاه خودشان را مطرح کردند. من هم در پایان گفتم که در ژاپن سنتی وجود ندارد، آن چه که هست غربی سازی سنت است. این حرف من، به مزاق روحانی نسبتا بلندپایه ای که در جلسه حاضربود خوش نیامد. با لحنی نسبتا کنایه آمیز رو به جمع کرد و گفت:” ولایت پذیری که ژاپنی ها در کار و تبعیت از کارفرما دارند، مصداق بارز سنت در آن مملکت است. اگر قانون کار ما هم مثل آنان بود، آن وقت کارگران تا یک چیزی می شد، نمی رفتند سریع شکایت کنند و از از فرمان صاحب کار تخطی کنند”. بگذریم… .

دیشب رفته بودم به دیدن دوستی که تازه از ایران آمده. دیدم که با خودش مهمانی از ایران آورده و مهمان مشتاق به شنیدن حرف های تازه درباره ژاپن است. .در خلال حرف ها مهمان دوستم جمله ای گفت کلیدی که برای سومین بار آن را می شنیدم: “آقا، راسته که می گن ژاپن بهترین کشور برای حکومت کردن و ژاپنی ها بهترین مردم برای فرمان بردن هستند”؟ گفتم چطور؟ جواب داد که “این حرف تو ایران زیاد زده می شود، می گن این ها در کار فرمانبرداران خوبی هستند”.
جوابش را دادم که فعلا بماند. اما این بحث حکومت بر ژاپنی یا یه تعبیر آن روحانی نسبتا بلند پایه “ولایتمداری ژاپنی ها” به نظرم “گفتمان” جدیدی است که جایگزین “ژاپن اسلامی” شده است. شکل جدید و تا حدی تخیلی از مدل سازی های شرقی برای ایران. البته این شکل جدید گفتمان به لحاط نظری ناتوان تر از آن است که بخواهد تبدیل به مدلی حقیقی شود، اما شکل گیری این “گفتمان” تازه، به نظرم از نظر رویکرد ایران به شرق فوق العاده جذاب و مهم است.

::
بهمن ذكی‌پور دانشجوی دكترای فلسفه در ژاپن است.

مطالب مرتبط