مرکز مطالعات ژاپن

مرکز مطالعات ژاپن توسط فارغ التحصیلان زبان ژاپنی دانشگاه تهران راه‌اندازی شده است

  • 2017 24 June
  • شنبه ۳ تیر ۱۳۹۶

تاریخ: ۴ مهر ۱۳۸۸

بهنام جاهدزاده:

تولد

یک فرد ژاپنی زمان تولدش دقیقا ثبت می شود. سال، ماه، روز، ساعت، دقیقه و حتی ثانیه تولدش. بچه ایرانی را چند ماه پس از اینکه به دنیا آمد و به قولی دندان درآورد برایش شناسنامه می گیرند. اگر پدر و مادر کودک اندکی حساب و کتاب سرشان شود روز و ساعت تولد فرزندشان را در حافظه نگه می دارند تا هنگام نوشتن شناسنامه به مامور مربوطه ثبت احوال بگویند. کودک باید شانس بیاورد، مامور تاریخ را اشتباهی وارد نکند!

دوران قبل از مدرسه

ژاپنی ها معمولا فرزند خود را نمی بوسند، زنان ژاپنی وقتی فرزندانشان را از شیر می گیرند اتاق خواب فرزندشان را از اتاق خواب خود جدا می کنند.
زنان ایرانی روزی هزار بار نه فقط فرزندان خود را می بوسند بلکه بچه شان را گاز هم می گیرند.

دوران مدرسه

دانش آموزان ژاپنی از همان آغاز دوران تحصیل در مدرسه یاد می گیرند کوله پشتی خود را هرچند هم که سنگین باشد خودشان به دوش بکشند. والدین بچه های ایرانی بار بچه های خود را برمی دارند مبادا بچه شان اذیت شود.

دوران دانشگاه

دانشجویان ژاپنی برای ورود به دانشگاه شب و روز درس می خوانند. وقتی واردد دانشگاه شدند می روند دنبال فعالیت های غیر درسی از جمله فعالیت های ورزشی هنری. وقتی زمان فارغ التحصیلی فرا رسید دوباره شروع می کنند به درس خواندن.

دانشجویان ایرانی وقتی وارد دانشگاه می شوند بمباران سیاسی می شوند. هر جا می روند اسم دکتر شریعتی ، عزت الله سحابی، دکتر مصدق، امیر کبیر، سعید حجاریان، ده نمکی، حسین شریعتمداری و … را می شنوند و از اینکه نمی دانند این ها کی هستن و از کجا آمده اند و چه می خواهند سرگیجه می گیرند.

دوران کار

دانشجوبان ایرانی خوب درس می خوانند به امید اینکه نمره خوبی کسب کنند و بتواند از یک دانشگاه خارج (ترجیحا آمریکا و کانادا) بورس بگیرند و برای همیشه بارشان را ببندند و بروند به دنبال بهشت گمشده شان.

دانشجویان ژاپنی بعد از فارغ التحصیل شدن یک دست کت و شلوار مشکی، یک پیراهن سفید می خرند. اگر پولش را داشته باشند یک کراوات هم می خرند اگر نه از دوستانشان قرض می گیرند تا برای امتحان مصاحبه شرکت به تن کنند.

دوران کارمندی

وقتی از کارمندان ایرانی سوالی را می پرسی بدون اینکه به چشمهای شما نگاه کنند و در حالیکه یا با همکارشان درحال گپ و خنده هستند یا به صفحه کامپیوتر زل زده اند و احتمالا در حال بازی کامپیوتری هستند جواب شما را می دهند. اگر جواب منفی باشد بدون اینکه به خود زحمت توضیح بیشتر بدهند فقط می گویند “نچ!”. اگر جواب مثبت باشد می گویند “یه نیم ساعت دیگر بیا الان سرم خیلی شلوغه!”

کارمندان ژاپنی تا شما را حالی نکنند دست از سر شما بر نمی دارند.

رانندگی

رانندگان ژاپنی از تنها چیزی که استفاده نمی کنند و درحالیکه در ماشین تعبیه شده است بوق است. رانندگان ایرانی با بوق رانندگی می کنند.

رانندگان ژاپنی به شدت فاصله ماشین خود با جلویی را رعایت می کنند، رانندگان ایرانی وقتی از ماشین جلویی که بعد از چندین بار بوق زدن کنار زده سبقت می گیرند چپ چپ به راننده ماشین بغلی نگاه می کنند.

عشق

ژاپنی ها عادت ندارند به هم بگویند دوستت دارم اما می فهمند که همدیگر را دوست دارند یا نه. اگر ایرانی ها روزی دو سه بار به هم نگویند دوستت دارم سوء تفاهم پیش می آید.

زندگی

یک ژاپنی بیشتر دوست دارد از خود زندگی لذت ببرد. خوردنی های لذیذ بخورد، جاهای دیدنی برود ببیند، فیلم جدید ببیند موسیقی جدید گوش کند. یک ایرانی بیشتر دوست دارد به معنای زندگی فکر کند تا خود آن. برای همین شعر می خواند، آنرا حفظ کرده و همه جا برای همه کس می خواند. پشت سرش در مورد معنا و فلسفه وجودی انسان هم توضیحاتی ارائه می دهد.

مرگ

یک ژاپنی وقتی از زندگی سیر می شود می رود خودکشی می کند. ایرانی اگر از زندگی سیر شود که حالا حالاها نمی شود، دق خود را سر دیگران خالی می کند.

مطالب مرتبط

فاطمه گفته است:
آبان ۱ام, ۱۳۸۸ - ۷:۵۲ ب.ظ

شاید بین این دوتا ژاپنیه خیلی بهتر از ایرانیه رندگی کرده باشه ولی وقت مرگ که میرسه جفتشون خراب میکنن!!!

پاسخ به این نظر

BAHAR گفته است:
شهریور ۱۳ام, ۱۳۹۱ - ۵:۱۲ ب.ظ

JALEBE

پاسخ به این نظر

هومن گفته است:
آبان ۲۶ام, ۱۳۹۲ - ۱۱:۰۲ ب.ظ

جالب بود.

پاسخ به این نظر

ایرانی متاسف از ریشه خود گفته است:
دی ۲۸ام, ۱۳۹۲ - ۱:۱۵ ب.ظ

ایرانیان خود شیفته ، خود بزرگ بین غوغا سالار و هیچی ندارند….خود را مالک سازمان ناسا و بواسط یک فرنگ تحصیل کرده به نام سمیعی مبتکر جراح مغز و اعصاب میدونن.. در 1000 سال اخیر هیچ برای دنیا نداشتند و لی خود را هم نژاد آلمان ، مخترع تمام فناوریهای امریکا و مبتکر تمام روش های نوین میدانند … این در حالی است که میوه ما زا عربستان میاد ، گندم و برنجمان ار آمریکا و داروهایمان از هند ، کامپیوتر مان از چین لباسمان از ترکیه ،….
ایا ژاپنی ها هم اینقدر مصرفی و مُصرفند ؟؟؟

پاسخ به این نظر

امیر گفته است:
بهمن ۲۳ام, ۱۳۹۴ - ۷:۱۶ ب.ظ

لطفا چیزهای بدر به خور ژاپنی ها را بگین نه چرت وپرت.مثلا از مطالعه شان بگین.از نظمشون بگین.و ویژگی های ایرانی ها را هم بگین همش منفی نگین.بالاخره ژاپنی ها ویژگی های منفی هم دارن

پاسخ به این نظر

s گفته است:
آذر ۷ام, ۱۳۹۵ - ۴:۴۳ ب.ظ

سلام. این مطلب که ظاهرا طنز بود، ولی هر ملتی موارد خوب و بد دارد. خوبه که ما قدر داشته های خوبمون را بدونیم و هر مورد خوب و درست را که در جوامع دیگر هم ببینیم استفاده کنیم. یه نکته ای هم که من همیشه در ذهنم دارم این هست که ما اگر یک مسلمان درست هم باشیم خیلی از مسائلمون حل میشه. بدون دیدگاه تعصبی و مذهبی، اسلام حقیقتا یه برنامه زندگی را در اختیار ما قرار داده که با دید منطقی و درستی به مسائل نگاه میکنه و بسیاری از رفتارهایی را که ما در جوامع دیگر می بینیم و غبطه می خوریم، در این دین به نجو جامع و مطمئنی از ابتدا در اختیار ما گذاشته شده ولی بعضی از افراد توجهی نمی کنند و یا بی اطلاع هستند.

پاسخ به این نظر