مرکز مطالعات ژاپن

انتخاب وترجمه: آيت حسینی؛ دانشجوی دکترای علوم زبان واطلاعات دانشگاه توکيو/ تِی‌جو ناکامورا[1] با نام اصلی هاماکو[2] ناکامورا در آوريل سال 1900 در شهر کوماموتو[3] زاده شد. 18 ساله بود که برای نخستين بار هايکوهايش در مجله ادبی «هوتوتوگی‌سو[4]» به چاپ رسید. در 1934 به عضويت هيئت تحريريه «هوتوتوگی‌سو» درآمد و در همان سال اولين مجموعه هايکوی خود را با عنوان «برف بهاری[5]» منتشر کرد. پس از جنگ در سال 1947 مجله هايکوی «گل‌های باد[6]» را تأسيس کرد و تا اواخر عمرش به اداره آن پرداخت. در سال 1980 به عنوان شخصيت فرهنگی[7] سال ژاپن برگزیده شد و پنج سال بعد جايزه سال آکادمی هنرهای ژاپن[8] به او اهدا شد. تی‌جو ناکامورا در 88 سالگی بر اثر نارسايی قلبی درگذشت. از تی‌جو نزدیک سی جلد کتاب شامل جنگ‌های هايکو و موضوعات مرتبط با هايکو منتشر شده است. در سال 2000 دولت ژاپن تمبری به يادبود اين شخصيت فرهنگی منتشر کرد. هايکوهای تی‌جو را که سرشار از زنانگی و مادرانگی‌اند، آينه تمام نمای ژاپن قبل از جنگ، در طول جنگ و پس از جنگ می‌دانند. هايکو که در اصل مقوله‌ای مردانه تلقی می‌شد، پس از جنگ، با ظهور چند بانوی هايکوسرای برجسته از انحصار مردان درآمد. نقش تی‌جو در آن ميان بسيار پررنگ بود. //بخشی از این هایکوها در شماره ...

تاریخ: ۶ بهمن ۱۳۹۰

هم‌آوا با سار شبي زمستاني باران 椋鳥の 仲間に入や 夕時雨 کوبایاشی ایسّا 小林 一茶

تاریخ: ۲۵ دی ۱۳۹۰

در آغوش دخترک گل آفتابگردانی بزرگ‌تر از صورتش 顔よりも 大き向日葵 抱く少女 کوری یاما کی کو‌‌ 栗山恵子 ترجمه: سیدآیت حسینی

تاریخ: ۱۵ دی ۱۳۹۰

ستاره و قاصدک ته آسمون یه ستاره‌ایه که منتظره شبه کوچیک، مثل یه سنگریزه ته دریا می‌مونه روزا دیده نمی‌شه اما اونجاس چیزایی هستن که به چش دیده نمی‌شن اما هستن! قاصدک پرواز می‌کنه می‌ره می شینه لب جوی آروم می‌گیره منتطر می‌مونه تا بهار بشه به چش دیده نمی‌شه اما اونجاس چیزایی هستن که به چش دیده نمی‌شن اما هستن کانه‌کو میسوزو؛ شاعر و ترانه سرای ژاپنی -------------------------------- تقویم و ساعت تقویم برای اینه که اگه خواستی بدونی چه فصلیه نگاش می‌کنی می‌بینی بهاره گل باهوش تقویم نداره اما وقتی بهار می‌شه می‌شکفه ساعت برای اینه که اگه خواستی بدونی چه ساعتیه نگاش می‌کنی می‌بینی چهار عصره پرنده باهوش ساعت نداره اما وقتی چهار عصر بشه آواز می‌خونه ---------------------   روح گل روح گلی که می‌ریزه می‌ره آرامگاه گلا آروم می‌گیره بعد دوباره همشون از نو زنده می‌شن آخه گلا خیلی مهربونن وقتی خورشید خانوم صداشون می‌کنه همشون می‌شکفن و لبخند می‌زنن عسل شیرینشونو می‌دن به پروانه عطرشونو می‌دن به آدما بعد وقتی باد دعوتشون می‌کنه به رفتن همراش می‌رن گلبرگای ریختشون هم توی بازی دختر بچه‌ها پلوی مهمونی می‌شه ××× پی‌نوشت: مجموعه حاضر ترجمه یکی از مجموعه های شعر کانه کوست که در یک جلد از طرف انتشارات جولای ژاپن به چاپ رسیده است و بخشی از اشعار مربوط به دوران زندگی کوتاه شاعر است. «من، پرنده کوچک و زنگوله» با ۱۳۵ صفحه به زودی از طرف انتشارات دیبایه چاپ و به بازار خواهد آمد.

تاریخ: ۲۹ مرداد ۱۳۸۹

قدرت‌الله ذاکری؛ کارشناس و مترجم زبان ژاپنی: بیش از سه سال از زمانی که اتفاقی کتاب « آسوکا و پارس، با نگاهی به شکل مرگ و زندگی دوباره » را دیدم، گذشت تا بالاخره این کتاب با دو بخش اضافه شده، با عنوان « آسوکا و پارس، پیشروی فرهنگ ایرانی به شرق » از سوی پژوهشکده مطالعات فرهنگی و اجتماعی منتشر شد. بعدازظهر روزی در اواخر تابستان من و دوستم به امید به دست آوردن کتابی کمیاب به فروشگاه­های کتاب دست دوم حول و حوش میدان انقلاب سر می­زدیم که از بخت خوب در فروشگاهی حدود صد جلد کتاب ژاپنی دیدیم. از آن میان من حدود بیست جلد را خریدم و از بین این­ها هم، خیلی زود کتاب « آسوکا و پارس، با نگاهی به شکل مرگ و زندگی دوباره » اثر پرفسور ئه­ایچی ایموتو توجهم را جلب کرد. من خواندن این کتاب را شروع کردم و هرچه جلوتر می­رفتم، بر شگفتی من از این همه اطلاعات ارائه شده، بیشتر و بیشتر می­شد. بالاخره هم مصمم شدم این کتاب را به فارسی ترجمه کنم. با خواندن همان صفحات اول متوجه شدم که ترجمه این کتاب بسیار مشکل است. به خصوص که این کتاب در حوزه تاریخ باستان و به نوعی اسطوره ...

تاریخ: ۱۸ دی ۱۳۸۸