مرکز مطالعات ژاپن

احوال‌‍پرسي باشد براي بعد، حالا عرقت را پاک کن 挨拶は さておき汗を 拭き給へ Make salutations Later, but you’d do well to Wipe your sweat now 杉良介 SUGI   Ryousuke ترجمه: سیدآیت حسینی

تاریخ: ۸ فروردین ۱۳۹۱

خانه‌­تکانی وسايل گم­شده پيدا می­‌شوند 更けてゆく 一人居虫の 鳴くばかり Year end house cleaning Appeared Important lost thing OCHI   Yasuko 越智泰子 ترجمه: سیدآیت حسینی

تاریخ: ۲۸ اسفند ۱۳۹۰

パリッ娘の 髪靡かせて 秋の川 A girl in Paris Letting her long hair float out River in autumn دخترک پاريسی گيسوان به باد سپرده رودخانه پایيزی 石綿久子 ایشی‌واتا هیساکو ترجمه: سید آیت حسینی

تاریخ: ۶ اسفند ۱۳۹۰

از زیر درختی به زیر درختی دیگر پروانه در زمستان تِی‌جو ناکامورا ترجمه : سید آیت حسینی

تاریخ: ۶ بهمن ۱۳۹۰

سید علی میرافضلی شاعر، پژوهشگر، طنزنویس و هایکوسرا،  دانش آموخته رشته زبان و ادبیات فارسی از دانشگاه تهران است  و تا کنون ۹ عنوان کتاب از وی منتشر شده‌است. میرافضلی در وبلاگ خود به آنچه که به آن رعایت نکردن حقوق مؤلف اطلاق می‌شود اعترض کرد. وی نوشت: بعضی از نویسندگان می‌پندارند مالکیت آنچه در اینترنت منتشر می‌شود، مشاع است و متعلق به همه کاربران اینترنت؛ و نویسنده یک مطلب در اینترنت، فقط نقش آغاز کننده یک زنجیره از پیوندها را دارد و در تکرار نوشته‌های وی، احتیاجی به ذکر مأخذ و درج نام نویسنده و رعایت حق مؤلف نیست. از نظر این گروه، این‌ها را اینجا گذاشته‌اند که تو برداری و دوباره منتشر کنی و این قدر این عمل تکرار شود که نام و نشانی از نویسنده اصلی باقی نماند. بسیاری از شعرهای کوتاهی که در این وبلاگ منتشر می‌شود، با فاصله اندکی از انتشار، سر از کلوب‌ها و چت‌روم‌ها در می‌آورد و بسیاری از وبلاگ‌نویسان حق خود می‌دانند که آن‌ها را بدون آوردن نام گوینده شعرها، در وبلاگ خود کارسازی کنند، چنان‌که گویی شاعر این شعرها خود ایشانند! [caption id="attachment_1887" align="aligncenter" width="213" caption="سید علی میرافضلی شاعر، پژوهشگر، طنزنویس و هایکوسرا"][/caption] از جمله مطالب من که زیاد در اینترنت بدون ذکر مأخذ نقل ...

تاریخ: ۳۰ دی ۱۳۹۰

هم‌آوا با سار شبي زمستاني باران 椋鳥の 仲間に入や 夕時雨 کوبایاشی ایسّا 小林 一茶

تاریخ: ۲۵ دی ۱۳۹۰

در آغوش دخترک گل آفتابگردانی بزرگ‌تر از صورتش 顔よりも 大き向日葵 抱く少女 کوری یاما کی کو‌‌ 栗山恵子 ترجمه: سیدآیت حسینی

تاریخ: ۱۵ دی ۱۳۹۰

عباس حسین نژاد؛ دانش آموخته زبان ژاپنی دانشگاه تهران: پیش‌تر از اين‌ها كه زبان ژاپني را با همه‌ي عجيبي و غريبي‌اش به عنوان رشته تحصيلي در دانشگاه تهران دنبال كنم از ژاپن چيزهايي شنيده بودم و با اينكه همه‌ي چيزهايي كه بيشتر از طريق تلويزيون يا سينما به من رسيده بود خيلي كم بود، ژاپن به عنوان يك حقيقت آفتابي زيبا در دل من رسوخ كرده بود. و بعدها كه آشنايي من با اين زبان و مهم‌تر از آن فرهنگ با شكوهي كه آن را پشتيباني مي‌كرد بيشتر شد خودم را با دريايي مواجه ديدم كه علي‌رغم همه‌ي كاهلي و سستي‌ام در تحصيل، خواستم با امواج سهمگين آن روبرو شوم و سنگين‌ترين موجي كه هنوز در گيجي برخورد با آنم، «هايكو» است. رولان بارت در كتاب امپراطوري نشانه‌ها نوشته‌اي با عنوان دستبرد به معنا دارد : « هايكو داراي خاصيتي شبح‌واره است و آن اينكه هر كس همواره تصور مي‌كند به سادگي اشعاري همانند آن بسرايد . انسان از خود مي‌پرسد: آيا مي‌توان چيزي ساده‌تر در يك نوشتار خودانگيخته از شعر زير از بوسون يافت : غروب است ، پاييز فقط به پدر و مادرم مي‌انديشم. ما به هايكو غبطه مي‌خوريم !» هايكو (HAIKU) به عنوان يك شاخصه‌ و نشانه‌ي مهم فرهنگ ادبيات ژاپني با همه‌ي كوتاهي و ...

تاریخ: ۲۵ تیر ۱۳۸۸