دینکرد که دانشنامه دین زردشتی لقب گرفته، از مهمترین متون پهلوی است که به دستان پرتوان بزرگانی چون آذَرفَرنبَغ فَرُّخزادان، موبدان موبد فارس و رهبر زردشتیان در سدة سوم هجری، و آذَرباد اُمیدان، که به روایتی پشت ششم آذرفرنبغ فرّخزادان بود، تدوین نهایی یافته است. دینکرد در اصل نه کتاب را شامل میشده، اما کتاب های اول و دوم و بخشی از کتاب سوم آن از میان رفته است. موضوعات مطرح شده در بخش های باقیماندۀ دینکرد بهاختصار عبارتاند از: اصول عقائد زردشتی (کتاب های سوم و چهارم)، پاسخ های آذرفرنبغ به پرسش های یعقوب بن خالد و بُختماری مسیحی (کتاب پنجم)، اندرزنامه (کتاب ششم)، سرگذشت پیامبران پیش از زردشت، زندگی زردشت و ظهور اوشیدَر، اوشیدَرماه و سوشیانت در پایان جهان (کتاب هفتم)، خلاصة مطالب اوستای دورة ساسانی (کتاب هشتم) و شرح سه نَسک (= کتاب) از بین رفتة اوستای دورۀ ساسانی (کتاب نهم). کتاب سوم مفصلترین کتاب دینکرد است و حدود نیمی از دینکرد کنونی را دربر میگیرد. بیشتر بخش های کتاب سوم دینکرد جنبة جدلی، کلامی و فلسفی دارد. محور اصلی این کتاب اثبات اصول عقاید زردشتی و انتقاد به برخی از اعتقادات پیروان دیگر ادیان است. در لابهلای مباحث اصلی کتاب، مباحثی نیز در زمینههای مختلفی چون ازدواج با نزدیکان، ...





